ฉู่หวนยิ้ม "อย่าเพิ่งรีบร้อน ฟังฉันก่อน แล้วฉันจะพาไปหาเขา!"
[สามแฉกสองคม]ส่งเสียงกังวานโลหะดังขึ้นมาทันที ราวกับกำลังตอบตกลง
ฉู่หวนยิ้มอย่างมุ่งร้าย แล้วคว้าก้านยาวของ[สามแฉกสองคม]ไว้ในมือ
เห็นอักขระเต๋าสายเพลิงบนก้านยาวเรืองแสงขึ้นอีกครั้ง ฉู่หวนจึงรีบพูด "ถ้าอยากให้ฟังก็อย่าขัดขืน ฉันจะตรวจร่างกายแกให้ละเอียด ดูว่าแกจะผ่านมาตรฐานความงามของคนอื่นหรือเปล่า!"
เป็นจริงดังคาด ภายใต้การข่มขู่และล่อลวงของฉู่หวน อักขระเต๋าสายเพลิงบนก้านยาวก็มืดลง[สามแฉกสองคม]ยอมแพ้ ปล่อยให้ฉู่หวนสัมผัสกายของมันตามอำเภอใจ
ฉู่หวนเล่นกับ[สามแฉกสองคม]อย่างเพลิดเพลิน แถมยังถือมันฟาดไปมาสองสามที
แล้วถึงได้วางมันลงที่เดิม
วึ้ง!
สัมผัสได้ถึงคำถามจาก[สามแฉกสองคม]
ฉู่หวนทำเป็นพยักหน้า แล้วพูด "สัมผัสใช้ได้ทีเดียว เป็นความรู้สึกที่อาวุธบำเพ็ญชิงหยวนเมี่ยวเต้าชอบ วางใจได้ ฉันจะส่งแกไปทางไปรษณีย์เดี๋ยวนี้ อย่าขัดขืนหรือก่อเรื่อง ว่ารุ่งขึ้นเมื่อแกได้เห็นแสงตะวันอีกครั้ง ก็คือวันที่แกได้เจอนายตลอดชีวิตของแก!"
พูดจบ[สามแฉกสองคม]ก็ตื่นเต้น สั่นกังวานไม่หยุด เร่งเร้าให้ฉู่หวนรีบส่งมันออกไป
ฉู่หวนไม่รีรออีก จองบริการจัดส่งทันที
แค่รออีกครู่เดียว[สามแฉกสองคม]ก็จะถูกส่งออกไปได้
ฉู่หวนบอกให้มันรออีกสักครู่ ส่วนตัวเองก็กับบรรดาอาวุธบำเพ็ญทั้งหลาย เริ่มจัดการเก็บกวาดซากปรักหักพังที่หลงเหลือจากศึกครั้งใหญ่
พวกเขาเลือกฟักทองที่ยังไม่เสียหายมาวางใหม่ สร้างโครงน้ำเต้าขึ้นมาใหม่ แถมยังพรวนดินจนเรียบร้อย