เหล่าอสูรเพลิงรูปร่างประหลาดที่สุดด้านหน้านั้น ลอยอยู่ร่างหนึ่งซึ่งมั่วหมานคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ใช่แล้ว มันคืออาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงที่เคยปิดประตูอยู่ใน[เศษเสี้ยวต่างมิติ]เมื่อครั้งก่อน!
มันประกอบด้วยเปลวเพลิงสีทองที่ลุกโชน สร้างเป็นร่างคนหัวเสือ ช่วงล่างก็ถูกค้ำไว้ด้วยเพลิงสีทองสุกสว่างก้อนหนึ่ง
ตลอดทั้งร่างของอาวุธบำเพ็ญนี้ดูสง่างามดั่งเทพพิพากษา มีความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์ที่มิอาจล่วงเกินได้
อาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงนำอสูรเพลิงนับพัน เข้าล้อมมั่วหมานและพวกไว้ ดวงตาเสือที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทองสว่างไล่กวาดมองฝูงอาวุธบำเพ็ญ ก่อนจะหยุดความคิดลงที่ตัวมั่วหมาน
“เจ้าเป็นหัวหน้าน่ะสิ แต่เอาเถอะ คราวก่อนน่ะ เจ้าทำร่างข้าพังจริงๆ เรอะ?”
อาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงมองมั่วหมานอย่างเคลือบแคลง ก่อนจะส่ายหัวอย่างไม่แยแส “ช่างเถอะ ยังไงนายของพวกเจ้าก็ไปขัดใจนายของข้า ดังนั้น พวกเจ้าทุกคนต้องตาย จะเป็นอาวุธบำเพ็ญตนไหนก็ไม่สำคัญแล้ว!”
พูดจบ เปลวเพลิงบนตัวอาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงก็พลุ่งพล่านขึ้น หมัดหนึ่งพุ่งตรงลงไปยังมั่วหมาน
หมัดยังมาไม่ถึง ความร้อนระอุอันน่าสะพรึงก็เริ่มแผดเผาร่างกายและขนของเหล่าอาวุธบำเพ็ญกลืนมารไปแล้ว
นี่คือหมัดที่แฝงพลังของแหล่งพลังเทพขั้นสามไว้ อาวุธบำเพ็ญทั่วไปถูกต้องก็ตายทันที!
มั่วหมานเผชิญกับการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ใบหน้าสวมหน้ากากน่ากลัวจึงดูไม่ออกว่าแสดงอารมณ์อะไร แต่ยังพอสัมผัสได้ถึงความสุขุมเยือกเย็นจากสายตา
ปัง!
ตูม!
ตามหมัดของอาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงทุบลงไป ณ จุดที่มั่วหมานเคยยืนอยู่ ก็ระเบิดเปลวเพลิงยักษ์ออกมาอย่างน่าสะพรึง ทำให้เหล่าอาวุธบำเพ็ญกลืนมารที่อยู่โดยรอบต้องถอยร่นไปเรื่อยๆ