ทำไมถึงเป็นสามคนล่ะ?
ก็เพราะสองคนนั้นนับฉู่หวนเข้าไปด้วยโดยอัตโนมัติ
ฉู่หวนถูกลากเข้ากลุ่มสามหนุ่มจอมวางท่าอย่างไม่มีทางเลือก
“ดี เตรียมตัวให้พร้อมแล้วตามฉันมา!”
ซ่งซานเดินออกจากห้องเรียนเป็นคนแรก นักเรียนทยอยเดินตามไปอย่างเป็นระเบียบ
ไม่นานพวกเขาก็มาถึงอาคารที่พิเศษที่สุดของโรงเรียน
มันเป็นอาคารทรงครึ่งวงกลม บนยอดมีเสาอากาศยาวตั้งอยู่
ภายในเป็นที่ตั้งของเครือข่ายเสมือนเซียนดินอันล้ำค่าที่สุดของโรงเรียน นักเรียนทั่วไปไม่มีโอกาสเข้าใกล้เลย
ฉู่หวนกับคนอื่นเดินตามซ่งซานเข้าไปทางประตูอาคาร
เมื่อแสงเงาเปลี่ยนไป ฉู่หวนก็พบว่าพอเข้ามาในอาคารแห่งนี้ ราวกับได้ก้าวเข้าสู่อีกโลกหนึ่ง
ภายในอาคารเป็นลานกว้างใหญ่
รอบขอบลานมีอุปกรณ์กลไกที่ประกอบกันอย่างประณีตนับไม่ถ้วน
บนอุปกรณ์เหล่านั้นมีแนวอักขระเต๋าเป็นระเบียบอยู่มากมาย ทว่าตอนนี้ยังไม่ได้เปิดใช้งาน จึงอยู่ในสภาพมืดสลัว
ลานแห่งนี้กว้างใหญ่มาก ฉู่หวนกะด้วยสายตาแล้วคิดว่ารองรับคนได้อย่างน้อยสามถึงสี่พันคน
ทั้งที่ทั้งชั้นปีของพวกเขามีนักเรียนเพียงพันกว่าคนเท่านั้น
เมื่อฉู่หวนกับคนอื่นเข้ามา ก็เห็นนักเรียนห้องยอดฝีมือรออยู่ก่อนแล้ว
มีทั้งหมดเจ็ดคน แต่ละคนหลับตาพักผ่อน สีหน้าไร้อารมณ์
ทันทีที่ฉู่หวนกับพวกพ้องเข้ามา ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งมีวงแหวนไฟอยู่ด้านหลังศีรษะก็ลืมตาขึ้นฉับพลัน
เขากวาดตามองนักเรียนจำนวนมาก ก่อนจะหยุดสายตาลงที่ฉู่หวน แล้วจ้องอีกฝ่ายเขม็ง
คนผู้นี้ก็คืออีเหวินจัว
นอกจากนั้น อีเหวินซิงกับหนิงเฉินจากห้องเรียนพิเศษก็มองฉู่หวนเช่นกัน