วันที่ 3 พฤศจิกายน อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ
วันนี้ห้องเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามของโรงเรียนมัธยมเซียนดินจื่อจินแน่นขนัดไปด้วยนักเรียน
ปกตินักเรียนเหล่านี้มักลาหยุดอยู่บ้านเพื่อทำไร่ แต่วันนี้ทุกคนพากันมาโรงเรียน
ที่มาก็ไม่ใช่เพราะอะไรอื่น นอกจากต้องการเข้าร่วมการประลองอาวุธบำเพ็ญเส้นทางเซียนดินในครั้งนี้
แค่เข้าร่วมก็ได้รับรางวัลแล้ว
หากทำผลงานได้ดี ถึงขั้นติดอันดับทั่วโลกพันจิ๋วหูเทียน ก็ยังจะได้รับรางวัลพิเศษอีกด้วย
ในนั้นมีทั้งสูตรคำอธิบายสีส้ม สมบัติตกทอดพิเศษ เมล็ดน้ำเต้าพิเศษ และอื่น ๆ อีกมากมาย
ภายในห้องเรียนพิเศษของโรงเรียนมัธยมเซียนดินจื่อจิน
บรรยากาศในห้องเรียนคึกคัก นักเรียนหลายคนพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นถึงการประลองอาวุธบำเพ็ญเส้นทางเซียนดินครั้งนี้
ข้างฉู่หวน เจ้าเทียนอวี๋กับไป๋เซิ่งก็กำลังคุยกันอย่างออกรส
ทั้งคู่กำลังเถียงกันว่าอาวุธบำเพ็ญของใครมีศักยภาพมากกว่ากัน!
“อาวุธบำเพ็ญเซียนจิ้งจอกของฉันตอนนี้อยู่ในระดับสีส้มแล้วนะ แค่หันมายิ้มให้ครั้งเดียวก็ทำให้คนหลงใหลได้ทั้งเมือง อาวุธบำเพ็ญก้อนทองของนายรับมือไม่ไหวแน่!”
เจ้าเทียนอวี๋พูดอย่างลำพองใจ
“โธ่เอ๊ย อาวุธบำเพ็ญของฉันก็เหมือนฉัน เป็นลูกผู้ชายแท้ ๆ ไม่ได้ชอบผู้ชาย! อาวุธบำเพ็ญของนายหันมายิ้มที คงทำให้คนหวาดกลัวมากกว่าล่ะมั้ง!”
ไป๋เซิ่งโต้กลับหน้าดำคร่ำเครียด
เจ้าเทียนอวี๋ยกมุมปากขึ้น ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “นายรู้อะไรเกี่ยวกับวิชาเชิงแนวคิดบ้าง ไม่ว่าจะผู้ชายหรือผู้หญิง ตัวผู้หรือตัวเมีย ขอแค่ถูกมนตร์เสน่ห์เข้า ทุกคนก็ต้องล้มลงแทบเท้าอาวุธบำเพ็ญของฉันทั้งนั้น!”