ทหารบำเพ็ญชุดคลุม หรือจะเรียกว่าเสนาธิการโลหิตหนามก็ได้ ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าวว่า "อาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงตนนี้ เป็นทหารบำเพ็ญหน้าใหม่ที่ข้าค่อนข้างมองอยู่ อนาคตอาจพุ่งทะยานเข้าสู่แนวรบพันอันดับแรกได้ ดังนั้นข้าไม่อาจปล่อยให้เจ้าทำลายเรื่องดี ๆ ของมันได้!"
สีหน้าของเสนาธิการระเบียบจมลงทันที เขารู้ดีถึงกำลังของเสนาธิการโลหิตหนามเป็นอย่างดี
หากอีกฝ่ายตั้งใจขัดขวางเขาจริง ๆ เขาก็ไม่สามารถหยุดยั้งการเข่นฆ่าอาละวาดของอาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงนั้นได้!
หรือว่า...จะไม่มีทางใดเลยจริง ๆ หรือ?
ในใจเขาสิ้นหวังแล้ว ทำได้เพียงมองดูทหารบำเพ็ญหน้าใหม่ในแนวรบของตนถูกโอบล้อมสังหารด้วยสายตา
ช่างน่าเสียดายนัก เดิมทีเขาค่อนข้างมองหยางเจี่ยนอยู่นาน
เสนาธิการระเบียบค่อย ๆ หลับตาลง ไม่อยากเห็นโศกนาฏกรรมที่หยางเจี่ยนและพวกถูกพรานล่า
ทว่า...
ตูม!
ขณะนั้นเอง หยางเจี่ยนถือ [สามแฉกสองคม] ปะทะเข้ากับคลื่นเพลิงอันบ้าคลั่งของอาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิง
ทหารบำเพ็ญที่ยืนล้อมรอบทั้งหมดจ้องมองหยางเจี่ยนด้วยสายตาอาฆาตผิดหวัง
คิดว่าเขากำลังมด offer...เอาเถอะ ต่างคิดว่าเขาคือมดที่พยายามล้มต้นไม้ใหญ่
อย่างไรเสียก็เป็นเพียงทหารบำเพ็ญขั้นสองผู้น้อย ๆ
แต่ฝ่ายตรงข้าม ล้วนเป็นทหารบำเพ็ญขั้นสามของแท้
ไม่มีทางเทียบกันได้เลย
แม้แต่เสนาธิการโลหิตหนามก็มีสีหน้ารอดูเรื่องสนุก รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าไว้ล่วงหน้าแล้ว
หลังจากหยางเจี่ยนฟันออกไปหนึ่งครั้ง ทั่วทั้งสนามเงียบสงัด
รอยยิ้มเยาะหยันของเสนาธิการโลหิตหนามก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เพียงเห็นหยางเจี่ยนฟันดาบออกไป คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวกลับฉีกทะเลเพลิงออกเป็นสองซีกโดยตรง ทำให้อาวุธบำเพ็ญหัวเสือแสงเพลิงที่ซ่อนอยู่ในกองเพลิงถูกเปิดเผยจนหมดสิ้น