ครืน ๆ!
เพียงชั่วลมหายใจเดียว ศีรษะ แขน ไหล่ และอกของพวกมันก็พังทลายลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นกองเศษหินเกลื่อนพื้น
【อาวุธบำเพ็ญหินยักษ์พันเขา】แพ้แล้วหรือ?
เหล่านักเรียนและอาจารย์ที่เฝ้าดูอยู่ต่างชะงักงัน ราวกับไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้
แม้แต่หัวหน้าฝ่ายปกครองก็ยังอึ้งไปเช่นกัน เขาอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างโดยไม่รู้ตัว
“เอ๊ะ?!”
เขารู้สึกว่าสมองขั้นสี่ของตัวเองยังประมวลข้อมูลมากมายขนาดนี้ไม่ทันในชั่วพริบตา
ทำไมสถานการณ์ถึงพลิกผันกะทันหันแบบนี้?
เขามองไม่ออกเลย!
ซ่งซานกลับมีแววตาเจิดจ้า ร้องชมเสียงดังว่า “ดี!”
เขาคิดในใจ สมกับเป็นฉู่หวนจริง ๆ ไม่ทำให้เขาผิดหวังเลย
แต่ตอนนี้ยังไม่ชนะอย่างเด็ดขาด จะฉลองกลางคันไม่ได้!
เมิ่งเชียนจวินเองก็เบิกตากว้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสได้ถึงความตื่นตระหนกในใจ
เขากำลังจะแพ้หรือ?
“ไม่!”
“ไม่!!”
“ไม่!!! ข้ายังไม่แพ้ 【อาวุธบำเพ็ญหินยักษ์พันเขา】 【จังหวะแห่งปฐพี】 ฟื้นฟูให้ข้า!”
ทันใดนั้น บนพื้นดินที่【อาวุธบำเพ็ญหินยักษ์พันเขา】ยืนอยู่ก็ปรากฏคลื่นเส้นชีพจรปฐพีสีเหลืองดินนับไม่ถ้วน แผ่เป็นวงระลอกแล้วระลอกเล่า
ท่อนบนของพวกมันที่ได้รับความเสียหายกำลังฟื้นคืนสภาพด้วยความเร็วอันน่าตกตะลึง!
หากให้เวลาพวกมัน 10 วินาที ก็จะฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์!
ทว่าฉู่หวนกลับหัวเราะขึ้นมาในเวลานี้
เผยฟันขาวเรียงกันครบ 28 ซี่
“【อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสามเศียรหกกร】 แสดงขีดจำกัดของพวกเจ้าให้ข้าดูหน่อย!”
โฮก! โฮก! โฮก!
อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสามเศียรหกกรจำนวนมากคำรามอย่างบ้าคลั่ง ร่างของพวกมันโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย ก่อนจะกวัดแกว่งแขนทั้งหกอีกครั้ง เร็วขึ้นเรื่อย ๆ เร็วขึ้นเรื่อย ๆ!