นี่มันพูดอะไรกัน?
หรือว่าผมไม่ใช่เซียนดินขั้นสี่แล้วหรือไง?
ซ่งซานได้แต่จนใจอยู่บ้าง
อาจารย์ใหญ่เคยเป็นเซียนดินขั้นห้า แต่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการรบครั้งหนึ่ง จึงมารับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมเพื่อพักผ่อนในบั้นปลาย
ที่จริง อาจารย์ใหญ่หลายคนในโลกพันจิ๋วหูเทียนล้วนเกษียณมาจากแนวหน้า
ต่อให้บาดเจ็บ พวกเขาก็ยังเป็นเซียนดินขั้นห้า สายตาและประสบการณ์ย่อมไม่ใช่สิ่งที่เซียนดินขั้นสี่จะเทียบได้
เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เดิมทีตั้งใจจะช่วยฉู่หวนขอผลประโยชน์ให้สักหน่อย
ดูท่าตอนนี้คงยังไม่ถึงเวลา
เขากล่าวว่า «ได้ งั้นเรามาดูการต่อสู้ของฉู่หวนด้วยกันเถอะ»
หัวหน้าฝ่ายการศึกษาส่ายหน้า ไม่พูดอะไรต่อ แล้วเข้าสู่โหมดชมการต่อสู้
เมื่อเห็นเช่นนั้น ซ่งซานก็เข้าสู่โหมดชมการต่อสู้เช่นกัน
เขาเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าลูกศิษย์คนนี้จะไปได้ไกลแค่ไหน
……
มิติประลองเสมือนจริง
ฉู่หวนมองเหล่ามนุษย์หินร่างยักษ์ที่ดูราวกับรถถังหนักสามร้อยคันด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนออกคำสั่งว่า «อาวุธบำเพ็ญทั้งหมด ห้ามใช้【กลายเป็นจันทรา】 ใช้ชีวิตเข้าแลก ต้านพวกมันไว้!»
อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสามเศียรหกกรจำนวนมากตะโกนรับพร้อมกัน «รับทราบ!»
ทันใดนั้น ฝุ่นควันก็คลุ้งไปทั่วท้องฟ้า อาวุธบำเพ็ญหินยักษ์พันเขาพุ่งเข้ามาราวกับฝูงช้างยกโขยงผ่าน
เพียงชั่วพริบตา อาวุธบำเพ็ญแนวหน้าก็ปะทะเข้ากับพวกมัน
ทว่าผลลัพธ์นั้นโหดร้ายยิ่ง
ภายใต้สายตาเคร่งขรึมของฉู่หวน อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสามเศียรหกกรจำนวนมากถูกอาวุธบำเพ็ญหินยักษ์พันเขาซัดกระเด็นราวกับของเล่น เกราะหนักบนร่างยุบเข้าไปถึงหน้าอก เลือดทะลักออกจากปากของทั้งสามหัว