อีกด้านหนึ่ง ภายในเงาที่เคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง มีเสียงของมารเงาสวรรค์ดังออกมา:
"อะไรนะ ตามเจอข้าแล้วหรือ?"
มันยังไม่ทันตั้งตัว ก็เห็นหยางเจี่ยนยกเท้าถีบลงไปที่เงาใต้ฝ่าเท้าของตัวเองอย่างหนัก
มารเงาสวรรค์ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจกลัว!
มันคิดว่าที่ที่อันตรายที่สุด ก็คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด จึงซ่อนร่างจริงไว้ใต้ฝ่าเท้าของหยางเจี่ยน แล้วปล่อยเงาปลอมออกไปเคลื่อนไหวเพื่อหลอกล่ออีกฝ่าย
แต่ใครจะไปคิดว่าพอตาที่สามของอีกฝ่ายเปิดออก ก็หาเจอตำแหน่งของมันได้โดยตรง!
เห็นได้ว่าเงาใต้ฝ่าเท้าของหยางเจี่ยนเดือดพล่านขึ้นมาทันที มารสวรรค์ร่างสูงโปร่งตนหนึ่งกำลังพยายามหนีออกจากเงาของอีกฝ่าย
แต่ในตอนนี้ เท้าก็เหยียบลงมาแล้ว!
บึ้ม!
หยางเจี่ยนเหยียบลงไปหนึ่งที มารสวรรค์พร้อมกับพื้นดินก็พังทลายลงมาเป็นหลุมขนาดใหญ่รูปใยแมงมุม
ร่างของมารสวรรค์ทั้งตนเกือบจะขาดออกจากกัน มันนอนดิ้นไปมาอยู่บนพื้น เหมือนยังอยากจะหนี
แต่เท้าของหยางเจี่ยนเหมือนตะปูที่ตรึงมันไว้กับที่อย่างแน่นหนา
ในขณะที่เขากำลังจะเตะซ้ำอีกทีเพื่อบดขยี้มันให้แหลก มั่วหมานก็สะบัดตัวออกจากมารเงาสวรรค์ แล้ววิ่งเข้ามา
"เดี๋ยวก่อน! เรื่องนี้ปล่อยให้ข้าจัดการเองเถอะ!"
พูดจบ มั่วหมานก็เปิดสมบัติน้ำเต้ากลืนมารของตัวเอง!
ตัวอักษร "กลืน" บนสมบัติน้ำเต้ากลืนมารก็เปล่งแสงสีดำประหลาดออกมาทันที
ทั้งน้ำเต้าแผ่พลังดูดอันแรงกล้าออกมา ดูดมารสวรรค์ที่หยางเจี่ยนเหยียบอยู่เข้าไปในน้ำเต้า!
หลังจากสมบัติน้ำเต้ากลืนมันจนหมด มั่วหมานก็ปิดฝาทันที เขาพูดกับหยางเจี่ยนอย่างดีใจ: