หลินฉากำมือแน่นจับนิ้วของเฟยหลานไว้
"...ไหล่คงไม่ไปก่อเรื่องกับชางกับหลินใช่ไหม"
"เขาสู้ชางไม่ได้" เฟยหลานตอบสั้นๆ
ก่อนหน้านี้ตอนชางอยู่ระดับสี่ เขายังสู้ไม่ได้ ยิ่งตอนนี้ชางเลื่อนเป็นระดับห้าแล้ว
เมื่อวานเขารู้แล้วว่าชางเลื่อนขั้น
หลินฉาคิดไปถึงจุดนั้นได้ ก็วางใจลง
นางส่งเสียง "อ้อ" แล้วเริ่มสำรวจลูกบอลคลายเครียดในมือ
นี่เขาวางไว้ให้เองนะ...
นางไล้ไปทีละนิ้วอย่างละเอียด
เริ่มจากปลายนิ้ว บีบที่ปลายนิ้ว บีบที่ข้อนิ้ว ไล้ตามเส้นนิ้วขึ้นไป
นิ้วของเฟยหลานเรียวยาว ข้อนิ้วชัดเจน ผิวเย็นกว่านางเล็กน้อย บีบแล้วทั้งแน่นทั้งนุ่ม
เฟยหลานก้มหน้ามองนิ้วของตัวเองที่นางพลิกไปพลิกมาเล่น
หญิงสาวน้อยสัมผัสอย่างตั้งใจ ขนตาคู่สวยทอดลง ริมฝีปากเม้มเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยสมาธิ
ใบหูของเขาค่อยๆ แต้มสีชมพู
ที่นิ้วแบบนี้ ภายนอกข้อนิ้วมีเพียงผิวบางๆ ชั้นเดียว
นางไล้ไปทีละนิ้วแบบนี้ ช่างแทะโลมเกล็ดงูใต้ท้องเขาเสียจริง
เฟยหลานกัดด้านในริมฝีปาก กดความรู้สึกเสียวซ่าที่แล่นจากกระดูกสันหลังขึ้นไปให้สงบลง
หลินฉาเจ้าตัวกำลังสัมผัสไปเรื่อย ก็สังเกตเห็นนิ้วของเขากระตุกเล็กน้อย
นางเงยหน้า เฟยหลานมองนางสีหน้าไม่เปลี่ยน ท่าทางจริงจัง สายตาบริสุทธิ์
"...ฉางฉาง อย่าหยุด สัมผัสต่อไปเถอะ..."
ได้ยินเช่นนั้น หลินฉามองมือตัวเองที่กำลังง้างนิ้วเขาอยู่ แล้วมองใบหูที่แดงเรื่อของเขา ก็ค่อยๆ ปล่อยมือ