เขาดึงเสื้อชั้นในของนางลงมา
แสงไฟในถ้ำส่องลงบนผิวขาวราวแสงของหลินฉา
นางยังสวมเสื้อชั้นในอยู่ มันเป็นผ้าฝ้ายล้วน ซักจนขาวโพลน ด้านหน้ามีโบว์เล็กๆ
หลินไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน
เขาจ้องโบว์เล็กๆ นั้นสองสามวินาที ใบหูแดงจนแทบหยดเลือด แล้วยื่นมือไปถอด
...แต่ถอดไม่ออก
เจ้านี่ถอดอย่างไรกัน?
มือของเขาลูบไปมารอบหน้าอก ด้วยความร้อนใจจนเหงื่อแตกซิ้มที่หน้าผาก หางแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง
ชางทนดูไม่ไหว
"ข้างหลัง" เขาพูดเพียงสองคำ
หลินในที่สุดก็คลำเจอตะขอเล็กๆ เรียงเป็นแถวนั้น และแก้มันออกอย่างไม่ถนัด
เขาหลับตาแล้วดึงผ้าชิ้นเล็กๆ นั้นออก ตลอดทั้งกระบวนการไม่กล้าลืมตาแม้แต่น้อย
หลินฉา ตื่นขึ้นในขณะที่มันถูกดึงออก
ข้างหน้ามีลมหายใจอุ่นๆ ข้างหลังมีอุณหภูมิร่างกายร้อนระอุ หน้าอกเย็นวาบ มีอะไรบางอย่างนุ่มๆ ขนฟู มาถูไถที่กระดูกไหปลาร้าของนาง