เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น ร่างน้อยสั่นสะเทือน สติพลันตื่นขึ้นมาโดยพลัน
แผ่นหลังแนบชิดกับสิ่งอุ่นและแข็งกระด้าง มีลมหายใจแผ่วเบา
เสียงหัวใจเต้นดังตึ๊ก ๆ ยิ่งทำให้สมองและหูของนางสับสนวุ่นวาย
อะไรกัน?
เบื้องหน้ากลับมีลมหายใจอุ่นพ่นลงบนไหปลาร้า พร้อมกับความสั่นระริกเล็กน้อย
หลินฉาใช้ความพยายามอย่างมากจึงลืมตาขึ้นได้
สายตายังพร่าเลือน แสงไฟในถ้ำโยกไหวไปมา
เมื่อก้มลงมอง เห็นเพียงเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวซีดจางที่สวมใส่อยู่ด้านใน
เดี๋ยวก่อน
เหตุใดเสื้อของนางถึงได้หลุดออกมา???
แล้วนางก็เห็นคนที่อยู่ตรงหน้า
หลินคุกเข่าอยู่ตรงหน้านาง มือกำชายเสื้อชั้นในของนางไว้ ใบหน้าแดงก่ำราวกับปูกุ้งต้ม ปลายหูแดงจนเกือบจะโปร่งใส
หลิน?
เจ้ากำลังทำอะไร?
เจ้าหน้าตาเข้มแข็งเช่นนี้ กลับคิดแต่เรื่องชั่ว ๆ อยู่ได้!!
ด้านหลังมีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น “ตื่นแล้วหรือ?”