ดินแดนรวมตัวของมนุษย์เงือก
อ่าวน้ำตื้นอีกฟากหนึ่งของชุมนุมใหญ่คือที่พักของเผ่ามนุษย์เงือก
มนุษย์เงือกสามสิบกว่าชีวิตกำลังเล่นน้ำอยู่ในท้องทะเล สีของหางปลาทอดยาวจากฟ้าอ่อนไปจนถึงครามเข้มซ้อนกันเป็นชั้นๆ ซัดสาดเป็นประกายสีเงินเป็นวงกว้าง
หญิงสาวเงือกทั้งหลายมีรูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ประดับตกแต่งด้วยสิ่งต่างๆ ผมยาวสีน้ำเงินหยักศกพาดทาบอยู่บนหน้าอก เกล็ดบริเวณสีข้างละเอียดอ่อนกว่าของเพศชาย ทอประกายแวววาวอย่างประณีต
เหล่านายเงือกมีบ่าผึ่งผายเอวคอด กล้ามเนื้อหน้าท้องปรากฏให้เห็นรางๆ ใต้ผืนน้ำ บางตัวกำลังสะบัดหางสาดน้ำใส่กัน เสียงหัวเราะปะปนกับเสียงคลื่น
เวลานี้ กลุ่มสีแดงเพลิงพุ่งขึ้นมาจากใต้ท้องทะเลด้านนอกอ่าว
ไห่ซีตกลงมาท่ามกลางเหล่าเงือกหางสีน้ำเงิน หางปลาสีแดงของเขาลุกโชนเด่นชัดท่ามกลางผืนน้ำสีคราม ราวกับเปลวเพลิงก้อนหนึ่งตกลงสู่ท้องทะเลลึก
ใบหน้าของเขาประณีตงดงามยิ่งกว่าเงือกใดๆ ในที่นี้ แม้แต่หญิงสาวยังเป็นรอง
ครีบหางพลิ้วไหวในน้ำอย่างแผ่วเบา ใหญ่โตและหรูหรากว่าเงือกอื่นๆ ครีบโปร่งแสงซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ กางแผ่กว้าง หางปลาทั้งหมดของเขาใหญ่กว่าพวกนั้นถึงหนึ่งในสาม
"โอ้ ทำงานเสร็จแล้วถึงรู้จักกลับมาหรือไง?"
หญิงสาวเงือกคนหนึ่งร่อนลงมาจากโขดหิน ใบหน้าคล้ายคลึงกับไห่ซี ใช้ปลายหางตบไหล่เขาเบาๆ
"ไอ้ลูกแหง่ นี่มันแอบหนีเที่ยวอีกแล้ว"
มนุษย์เงือกเพศชายที่อายุมากกว่าอีกคนหนึ่งนอนพิงอยู่ริมฝั่ง สะบัดหยดน้ำบนครีบหาง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตามใจอย่างจนใจ
"ไห่ซีกลับมาแล้วหรือ กระท่อมมุงเสร็จหรือยัง"
ไกลออกไป มนุษย์เงือกอีกตัวร้องเรียกเขาด้วยเสียงยานคาง ทำให้เกิดเสียงหัวเราะรอบข้าง