เฟยหลานย่างเนื้อย่างชุดสุดท้ายเสร็จอย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้ ชางออกมา เขาเปลี่ยนมือข้างหนึ่งเป็นกรงเล็บเสือ คว้าแผ่นไม้มาแผ่นหนึ่งด้วยการข่วนเพียงสองครั้ง แล้วแบกเข้าไปในถ้ำ
เมื่อเขาเดินเข้าไปในถ้ำ ชางวางแผ่นไม้ที่เพิ่งขัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว
พื้นผิวโต๊ะเรียบ ขอบยังมีรอยกรงเล็บเสือที่คมกริบ
ชางสอดปลายไม้ทั้งสองด้านเข้าในร่องของแท่นหิน ใช้ฝ่ามือกดลงไป มั่นคงไม่ขยับ
หลินฉาเดินวนรอบโต๊ะไม้เรียบง่ายนั้นหลายรอบ
"มันพอดีเกินไปแล้ว"
"เมื่อครู่ข้ายังคิดว่าจะใช้หินก้อนใหญ่นั้นอยู่เลย"
นางเงยหน้ามองชาง ดวงตาเป็นประกาย
"ชาง เจ้าฉลาดจริงๆ!"
ที่แท้ก็เป็นหญิงสาวน้อยที่กำลังกังวลว่าพวกเขาสี่คนจะกินข้าวกันอย่างไร จะให้วางบนพื้นตลอดก็ไม่ได้
ชางจึงคิดวิธีนี้ขึ้นมา