นางยังหลับไม่ทันสนิท ก็รู้สึกว่าคอเริ่มคัน มีอะไรบางอย่างขนฟูๆ คลอเคลียไปมา
หดคอหนี สิ่งนั้นก็ตามขึ้นมาอีก อย่างไม่ลดละ
“……ฉางฉาง”
เป็นเสียงของหลิน ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นลงบนต้นคอของนาง
หลินฉางสะลึมสะลือพลิกตัว เปลือกตาผงกขึ้นเป็นร่อง
หลินนอนตะแคงอยู่ข้างหลังนาง ผมสีขาวยุ่งเหยิงดุจพายุ ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งส่องแสงเจิดจ้าในยามราตรี
เขาไม่รู้ว่าเปลื้องกระโปรงหนังสัตว์ออกตั้งแต่เมื่อใด ร่างเปลือยเปล่าทั้งตัว กล้ามเนื้อบางเบาทาบอยู่บนแขนและอก เส้นสายของวัยหนุ่มฉายชัดในถ้ำที่มืดมิด
หลินเห็นหญิงสาวน้อยตื่นขึ้น หูของเขาก็หุบลงเล็กน้อย รู้สึกผิดเล็กน้อย แต่ร่างกายกลับไม่ถอยห่างแม้แต่น้อย
ปลายจมูกของเขายังคลอเคลียอยู่ที่ต้นคอนาง ริมฝีปากแตะอยู่บริเวณผิวที่บอบบางหลังใบหูของนางอย่างห่างๆ
“เจ้า…… ยังไม่นอนอีกหรือ”
น้ำเสียงของหลินฉางยังงัวเงีย อ่อนโยนราวกับน้ำผึ้งละลาย ปลายเสียงพลิ้วขึ้นเบาๆ
กระบอกคอของหลินกลอกลงอย่างแรง
เดิมทีเขาก็ถูกกลิ่นหอมหวานจากตัวนางรบกวนจนนอนไม่หลับ คืนนี้ยังกินอาหารทะเลไปมาก พลังพิเศษสายไฟในกายร้อนระอุจนทนไม่ไหว แผดเผาร่างกายจนร้อนไปหมด