วันก่อนสิ้นฤดูฝนเป็นวันที่สอง
คืนอันเหน็ดเหนื่อยนี้ ในที่สุดก็สิ้นสุดลง โชคดีที่หลินยังจำต้องป้อนอัญมณีสัตว์ให้นาง
มิเช่นนั้น บั้นเอวอันแก่เฒ่าของนางตอนนี้คงไม่ไหวแล้ว
หลินฉาหลับตาลงมองหลินถูกชางดุ แฮะๆ นางจงใจไปฟ้องชางเอง
ใครให้เมื่อคืน...
นางก็ริเริ่มเอง...
ผลปรากฏว่าเสือโคร่งตัวนี้พูดแล้วไม่รักษาสัญญา!
สั่งให้เขาหยุด เขาก็ไม่หยุด!
หลินฉาเบือนสายตาหลบสายตาอ้อน ๆ ของหลิน แล้วไปมองคนงาม
เงาร่างที่กำลังทำอาหารนี้ ช่างกุลสตรีเสียจริง
วันหน้าต้องทำผ้ากันเปื้อนให้เฟยหลานสักผืน ชายเปลือยสวมผ้ากันเปื้อน...ฮี่ฮี่ฮี่
ชางก็ควรได้สักผืน สามเหลี่ยมกลับหัว เอวคอดั้นของเขาสวมแล้วต้อง...น้ำลายไหล
นึกถึงเสือน้อยที่เมื่อคืนทุ่มเทสุดกำลัง หลินฉาก็อดเขินไม่ได้ เขาสวมก็ไม่เลวเหมือนกัน
หลินรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่ว่าฉางฉางก็ชอบไม่ใช่หรือ...
ปากก็บอกไม่เอาไม่เอา...แต่ก็...รั้งเขาไว้แน่น
เสือจะไปทนไหวได้อย่างไร
หลินเห็นหญิงสาวน้อยใจจดจ่ออยู่กับงูตัวนั้นทั้งหมด รีบส่งสายตาให้ชาง
ยังจะว่าข้าอีก พี่ชาย เจ้าดูงูตัวนั้นสิ มีเล่ห์เหลี่ยมมากเพียงใด!