สองพี่น้องยืนเฝ้าอยู่สองข้างกองไฟราวกับเทพรักษาประตู ตรงกลางคือเฟยหลานและหลินฉาที่ประสานงานกันอย่างเข้าอกเข้าใจ
เมื่อใส่เครื่องปรุงครบแล้ว หลินฉาก็ปิดฝาหม้อไม้ที่ชางทำขึ้นมาเพื่อเคี่ยว
"เรียบร้อย รอสักครู่ก็เสร็จ"
หลินฉาปรบมือ งานสำเร็จ~
แม้เนื้อสัตว์ชนิดอื่นจะอร่อย แต่ก็ไม่ได้กินหมูมานานแล้ว
ชางวางเนื้อที่ย่างเสร็จไว้ข้าง ๆ แล้วเริ่มจัดโต๊ะอย่างชำนาญ
หลินหยิบแท่นหินส่วนตัวของทั้งสี่คนออกมาจากมิติพิเศษของเขา
แท่นหินทุกแท่นปูด้วยแผ่นรองหนังสัตว์ทรงกลม ซึ่งหญิงสาวน้อยเป็นคนทำขึ้นด้วยมือ
ของชางและหลินเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ส่วนของเฟยหลานและหลินฉาเป็นสีชมพู
แผ่นรองสีชมพูทำจากคราบงูของเฟยหลาน
คราบงูของเขาในหลายปีมานี้ล้วนถูกนำมาทำเป็นกระโปรงหนังสัตว์ให้หลินฉา ส่วนที่เหลือเพียงเล็กน้อยถูกหญิงสาวน้อยนำมาเย็บเป็นแผ่นรองให้เขา
หลินผู้ใจแคบเห็นหญิงสาวน้อยกับเฟยหลานใช้สีเดียวกัน ก็โกรธจนกระโดดขึ้น
คืนนั้นหลินฉาใช้เวลานานเพื่อระงับความอิจฉาของเสือน้อย
ทำไมได้ หลินฉาชอบสีชมพูมากจริง ๆ แต่คราบงูที่เหลือก็เพียงพอทำได้แค่สองแผ่น
วันรุ่งขึ้น หลินฉาก็ต้องปลอบโยนชางอีกเป็นเวลานาน จนกินข้าวอิ่มเกินไป
วันที่สาม เฟยหลานดีใจจนแทบเก็บความลับที่ซ่อนไว้ไม่ไหว ทำได้เพียงฉวยโอกาสตอนหญิงสาวน้อยหลับเพื่อปล่อยน้องชายคนรองออกมาพักผ่อน
เอ๊ะ งูน้อยไม่กล้าเปิดเผยความลับของน้องชายคนรองเลย ผู้หญิงหลายคนไม่เลือกมนุษย์งูก็เพราะเหตุนี้