ฉู่ฉู่เผชิญหน้ากับการโจมตีของทัวป๋าหง แต่สีหน้าไร้ซึ่งความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
นางส่งเสียงเบา จากนั้นร่างก็แผ่ไอเย็นยะเยือกออกมาอย่างกะทันหัน หมอกขาวอันหนาวเหน็บสุดขีดพลันสยายตัว รวมตัวอยู่ที่มือขวาของนาง สุดท้ายก็ผลักฝ่ามือออกไปทางทัวป๋าหง
ไอเย็นสุดขั้วราวกับแพรผืนยักษ์พุ่งเข้าหาเปลวเพลิงสีแดงนั้น และปะทะเข้ากับเปลวไฟสีแดงอย่างฉันพลัน
บึ้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวกึกก้องไปทั่วอุทยานหลวง
เห็นได้ชัดว่าเปลวไฟที่เปล่งประกายบนหมัดขวาของทัวป๋าหงนั้นถูกน้ำแข็งจับตัวแข็งในอัตราที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ยิ่งไปกว่านั้นไอเย็นยังแผ่ขยายไปเรื่อย ๆ เพียงชั่วพริบตาก็กลืนกินแขนขวาของทัวป๋าหงทั้งหมด ไม่ทันที่ผู้คนจะตั้งสติ ทัวป๋าหงก็ถูกไอเย็นปกคลุมทั้งร่างกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง ตั้งตระหง่านอยู่กลางอุทยานหลวง
โครม!
เพียงเสี้ยววินาทีถัดมา รูปปั้นน้ำแข็งก็ระเบิดแตก ทัวป๋าหงราวกับถูกค้อนมหึมาทุบเข้าที่กลางอก ร่างถอยกระเด็นไป ตกกระแทกพื้นอย่างหนัก สุดท้ายก็พ่นเลือดสีแดงสดออกมาหนึ่งคำ สีหน้าทรุดโทรมลงในทันที
ทั่วทั้งอุทยานหลวงเงียบสงัดนิ่งสนิท
ทุกคนต่างยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ สายตาไม่อยากเชื่อมุ่งมองไปที่ฉู่ฉู่
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า แม้แต่องค์ชายสิบห้าผู้ลือชื่อเรื่องพรสวรรค์ก็ยังไม่ใช่คู่มือของทัวป๋าหง
สุดท้ายกลับเป็นฉู่ฉู่ ผู้ไม่สามารถบำเพ็ญได้มาตั้งแต่เด็ก ถูกผู้คนมองว่าเป็นเพียงคนไร้ค่า กลับเอาชนะทัวป๋าหงได้อย่างง่ายดาย พลิกสถานการณ์กอบกู้ศักดิ์ศรีของราชวงศ์ฮั่นเอาไว้ได้
“ยังจะประลองอีกหรือไม่?”
ฉู่ฉู่มองทัวป๋าหงที่พยายามดิ้นรนลุกขึ้นยืน แล้วเอ่ยถามขึ้นอย่างเย็นชา