ซูหลี่เดินเข้าร้านเอเจนซี่ก็เริ่มสำรวจทันที
หวังฟางพาทั้งสองไปนั่งที่โซฟา
“สองท่านอยากได้บ้านแบบไหน งบประมาณเท่าไหร่คะ?”
ตอนนั้น พนักงานอีกคนยกน้ำสองแก้วมาให้
“ดื่มน้ำค่ะ”
ถังเจียวรับมาขอบคุณ แล้วหันมองซูหลี่
ซูหลี่รับน้ำมาแต่ไม่ได้ดื่ม วางลงบนโต๊ะเล็กตรงหน้า
“มีซื่อเหอย่วนไหม? อยากได้แถวตราแมวอ่ะ”
“สองท่านจะดูซื่อเหอย่วนเหรอคะ?”
หวังฟางเหลือบมองทั้งสองคน
สายตาตกอยู่ที่ซูหลี่
กำไลหยกที่ข้อมือ สีเขียวใสมาก
แบบนี้ ไม่ปลอมก็แพงจริง
แต่ดูจากบุคลิกของซูหลี่แล้ว กำไลน่าจะไม่ใช่ของปลอม
แสดงว่ารวยจริง!
คนรวย! มาถึงก็จะซื้อซื่อเหอย่วนเลย!
ตัดสินใจได้ เธอก็ค้นห้องว่างในหัวทันที
“งั้นสองท่านอยากได้ขนาดไหน? ลานชั้นเดียว? หรือสองชั้น?”
“มีลานห้าชั้นไหม?”
“ลานห้าชั้นไม่มีค่ะ ใหญ่เกินไป ส่วนใหญ่มีเจ้าของแล้ว คนที่มีบ้านแบบนั้นไม่ขัดสน ออกมาแทบไม่มีการขาย แต่ที่นี่มีลานสามชั้นกับสองชั้นที่ลงไว้อยู่”
ซูหลี่ขมวดคิ้ว “ลานสามชั้น เล่าให้ฟังหน่อย”
“เดี๋ยวค่ะ ที่นี่มีวิดีโอและรูปให้ดู”
ไม่นาน หวังฟางก็ถือแท็บเล็ตมา
เปิดวิดีโอให้ทั้งคู่ดู
“บ้านหลังนี้ตกแต่งเสร็จแล้ว ถ้าไม่ใช่เจ้าของเดิมทำธุรกิจขาดทุนคงไม่ยอมขาย สองท่านคงรู้ว่าตอนนี้ซื่อเหอย่วนในปักกิ่งแพงและหายากมาก โดยเฉพาะหลังใหญ่แบบนี้แทบไม่มีใครขาย”
ซูหลี่ดูแล้ว ถึงจะไม่ค่อยพอใจนัก แต่ตอนนี้ก็ไม่มีบ้านใหญ่แบบคฤหาสน์เก่าแล้ว