กู้เจียไฉโกรธจนผุดลุกขึ้นยืน หน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรง
นิ้วชี้ไปที่สวีห่าว พูดไม่ออกสักคำ
สวีห่าวยังไม่พอใจ พูดต่อ
"ยังไง? ปู่คิดว่าหลานพูดผิดตรงไหน? ที่ปู่แอบนอกใจตอนแต่งงานไม่ผิด? หรือที่ปู่เป็นลูกเขยเข้าบ้านไม่ผิด? หรือว่าที่ปู่เอาตังค์เมียไปเลี้ยงเมียน้อยไม่ผิด?"
กู้เจียไฉ: ...
นิ้วที่ชี้ไปยังสั่นเทาอย่างรุนแรง
สุดท้ายตากลอก ปิดแล้วทรุดลงไปทันที
"ปู่!"
กู้หมิงประคองคุณปู่ไว้ แล้วหันไปมองสวีห่าวด้วยความโกรธ
"ไอ้สัตว์เดรัจฉาน แกทำให้ปู่แกโกรธตายแล้วแกพอใจหรือไง!"
สวีห่าวมองเขา พูดทีละคำ "ถ้าตายจริง ผมจัดงานศพให้ท่านอย่างเอิกเกริกแน่นอน"
กู้หมิง: ...
"พาคุณกู้และคุณกู้ผู้ใหญ่ส่งโรงพยาบาล คุณกู้ผู้ใหญ่ทุ่มเทให้บริษัทมาครึ่งชีวิต ปล่อยให้เขาตายในบริษัทไม่ได้หรอก"
บอดี้การ์ดพาสองพ่อลูกตระกูลกู้ไป
สวีห่าวเดินไปที่เก้าอี้หลัก แต่ไม่ได้นั่ง
เขารังเกียจสกปรก
"ทุกคน ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้มาบริษัท ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปบริษัทนี้ผมจะรับช่วงต่อทั้งหมด แน่นอน ถ้าใครเห็นแก่ตระกูลกู้สองพ่อลูกก็ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ เพียงแต่ถ้าพวกเขาจ่ายไหว ผมก็ไม่ได้อยากได้บริษัทเล็กๆ แบบนี้สักหน่อย แต่ถ้าจ่ายไม่ไหว ก็อย่ามาก่อเรื่องให้ผมเด็ดขาด"
"ยังไงซะ กู้ซื่อสำหรับตระกูลสวีเรา ก็แค่ของมีก็ได้ไม่มีก็ได้เท่านั้นเอง"
ตระกูลสวีช่วงหลายปีมานี้อาจจะเงียบๆ แต่ก็แค่เฉพาะในเซี่ยงไฮ้เท่านั้น
ตั้งแต่ปู่ทวดตาย คุณยายหย่ากับปู่ พ่อของเขาก็เสนอให้ค่อยๆ ย้ายบริษัทไปเซียงกั่ง
เพราะที่นั่นเป็นฐานทัพใหญ่ของตระกูลเสิน เป็นตระกูลทางฝั่งแม่ของปู่ทวด
ตอนที่แม่ท้องเขา โดนพิษแต่กำเนิด
ทำให้พ่อของเขารู้ถึงความทะเยอทะยานของตระกูลกู้
ยิ่งไม่กล้าวางครอบครัวไว้ที่เซี่ยงไฮ้