ชู่หมินไม่ได้ขยับอะไร กลับดึงชู่หยานที่ยืนอยู่ข้างๆ ให้คุกเข่าลงไปด้วย
"คุณยาย นี่คือลูกบุญธรรมของผม ชู่หยาน"
"ชู่หยาน เรียกทวดยาย นี่คือยายแท้ๆ ของแม่คุณ!"
ชู่หยาน: ...
เด็กขนาดนี้!?
ทวดยายน่ะเหรอ?
เขาช่างไม่อยากเชื่อเอาซะเลย
แต่เขาเป็นคนกตัญญู
"ทวดยาย"
"อืม ลุกขึ้นเถอะ"
ซูหลี่พลิกข้อมือ จี้หยกกับแผ่นไม้เสี่ยงทายที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น
"ของขวัญพบหน้า ตั้งแต่ไน่กั๋วยอมรับแกเป็นหลานเขย ฉันก็ยอมรับแกเป็นหลานเขยด้วย วันนี้กลับมาเร็วเกินไป อีกสองวัน ฉันจะจัดแจง แล้วค่อยให้ของกับพ่อลูกสองคน"
เธอแยกแยะชัดเจนมาก
ตราบใดที่คนในครอบครัว เธอจะให้ของกับทุกคน
เหมือนถังเจียวกับถังเฉิง
"ขอบคุณคุณยายครับ!"
ชู่หมินไม่ได้เกรงใจ
ในความเห็นของเขา ต่อเมื่อรับของแล้ว ซูหลี่ถึงจะถือว่ารับรองสถานะหลานเขยของเขาอย่างเป็นทางการ
พ่อลูกสองคนลุกขึ้นจากพื้น
ซูหลี่ถึงได้โบกมือเรียกพี่น้องตระกูลถังทั้งสองคน
"พวกหนูมาทางนี้ด้วย มาทำความรู้จักตาทวดกับน้าอา"
ถังเจียวทั้งสองคนสบตากัน แล้วคุกเข่าลงไปหาพ่อลูกตระกูลชู่
"ตาทวด น้าอา สวัสดีค่ะ หนูคือถังเจียว"
"ผมคือถังเฉิง"
พอเห็นพวกเขาจริงจังขนาดนี้ ชู่หมินหน้าย่นเป็นลูกพลู
"เออ เออ เด็กดี! รีบลุกขึ้นเถอะ"
พูดพลางก็เริ่มหยิบของจากในอกออกมา
"ตาทวดกับน้าอาเป็นทหาร จะเทียบกับพวกตระกูลฟู่ไม่ได้ ของที่ให้ก็ไม่แพงมาก แต่ก็เป็นน้ำใจของตาทวดนะ"
ผู้เฒ่าให้บ้านคนละหนึ่งหลัง
ชู่หยานน้าอาคนนี้ให้รถคนละหนึ่งคัน
"ขอบคุณตาทวด ขอบคุณน้าอา"
ทั้งสองคนรับของมา
ซูหลี่โบกมือให้ทั้งสองคน "พวกหนูไปจัดการธุระของพวกหนูก่อน ฉันอยู่บ้านคุยกับตาทวดของพวกหนู"