วันรุ่งขึ้น สวีจื้ออี้มารับทั้งสามคน
จริงๆ แล้วถังเฉิงอยากขับรถมาเอง
แต่พอไปดูรถคันนั้นแล้ว มันเป็นรถสปอร์ต นั่งได้แค่สองคน
พวกเขามีสามคน
ก็เลยต้องรอสวีจื้ออี้มารับ
สวีจื้ออี้อยากเล่าเรื่องครอบครัวฟูให้ฟังในรถ
ยังไม่ทันได้เปิดปาก ซูหลี่ก็พูดขึ้นมาก่อน
"เมื่อวานฉันถามเด็กอย่างซิงกั๋วแล้ว เขาเล่าให้ฟังแล้ว"
"งั้นก็ดี"
อีกฝั่งหนึ่งที่บ้านตระกูลฟู
ฟู่ซิงกั๋วจัดการเตรียมการตั้งแต่เช้า
เห็นลูกชายสองคนกับสะใภ้กลับมา ก็รีบเดินเข้าไปทันที
"เมื่อคืนให้พวกแกเตรียมของ เตรียมเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"
ทั้งสี่คนรีบพยักหน้า
เมื่อคืนเขาโทรไปกำชับกำชา บอกว่าพรุ่งนี้ที่บ้านจะมีแขกสำคัญ
ในนั้นมีรุ่นน้องสองคน พวกเขาเป็นผู้ใหญ่ ต้องเตรียมของขวัญไปด้วย
และต้องไม่ธรรมดาเกินไป ต้องเป็นของที่หยิบออกมาได้อย่างไม่อาย
ยังบอกเฉพาะอีกว่าเป็นผู้หญิงหนึ่งคน ผู้ชายหนึ่งคน
บอกอายุด้วย
พอเช้านี้ ทั้งคู่ก็ออกไปซื้อของขวัญกันตั้งแต่เช้าตรู่
"เอาออกมาให้ฉันดูสิ เตรียมอะไรกันมาบ้าง ของที่หยิบออกมาไม่อายถึงจะเอามาได้ ถ้าไม่ดีก็รีบไปซื้อใหม่เดี๋ยวนี้เลย!"
ทั้งคู่รีบส่งสายตาให้ภรรยาตัวเอง รีบเอาของขวัญออกมา
ทั้งสองครอบครัวเตรียมเครื่องประดับให้ถังเจียว
เตรียมนาฬิกาข้อมือให้ถังเฉิง
ราคาพอๆ กัน ประมาณหลักหมื่น
เห็นแบบนั้น ฟู่ซิงกั๋วขมวดคิ้ว "อะไรกัน พวกแกสองคนนัดกันไว้หรือไง ซื้อของให้เหมือนกันได้ยังไง?"
ฟู่คนโตก็ไม่คิดว่าที่ซื้อมากับน้องชายจะเหมือนกัน
"พ่อครับ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของพวกผม ก็ปกติเวลาพวกผมให้ของรุ่นน้องก็เป็นแบบนี้แหละ"
"พอได้แล้ว เดี๋ยวก็ให้เกรงใจหน่อย ข้างในมีผู้ใหญ่อยู่คนหนึ่ง พวกแกดูให้มาก พูดให้น้อย อย่าทำอะไรให้มันวุ่นวาย ระวังกลับไปฉันจะจัดการพวกแก!"