นครหลักหงเฉิน
คอยล์รถสีดำเต็มไปด้วยโคลนตม คำรามขับเคลื่อนผ่านถนนอันไร้ผู้คน
หวงซู่เยวี่ยนั่งอยู่ที่เบาะหลัง สายตากวาดผ่านตึกระฟ้าคุ้นตาที่แล่นพ้นไปนอกหน้าต่าง ใจของเธอเต็มไปด้วยรสชาติที่ปนเปกันไปหมด……ที่สุดแล้วเธอก็กลับมาอีกครั้ง
ความเร็วของคอยล์รถไม่ช้าเลย ตั้งแต่ตัดสินใจเดินทางกลับจนถึงเมือง ใช้เวลาไม่นาน โชคดีที่พวกเธอเร็วกว่าหนึ่งก้าว ไม่เจอกับสมาคมเวทมนตร์ที่บุกตามมาทีหลัง ไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางเข้าประตูเมืองได้เลย
แสงเพลิงที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าสะท้อนอยู่ในกระจกมองหลัง ระยิบระยับไม่หยุด บริเวณประตูเมืองกลายเป็นนรกขุมหนึ่งไปแล้ว ควันดำก้อนมหึมาพันเกี่ยวกับท้องฟ้า
"คุณหนู เรากลับมาแล้ว……จากนี้ คุณหนูมีแผนอย่างไร?" ฉวนชูถามอย่างงงงวย
"……จอดรถ"
"อะไรนะ? เดี๋ยวนี้เลยเหรอ?"
"ใช่ จอดรถ"
คอยล์รถค่อย ๆ จอดลงที่ทางแยกสี่แยก หวงซู่เยวี่ยเปิดประตูลงจากรถ ถือกระเป๋าเดินทางในมือ ชุดกระโปรงยาวสีเหลืองปลิวไสวอยู่ในสายลมที่พัดกระชากอยู่หัวมุมถนน เธอวิ่งตรงเข้าไปหาตำรวจหลายนายที่กำลังอพยพผู้ลี้ภัย
ตำรวจกำลังตะโกนบอกอะไรบางอย่างกับผู้ลี้ภัยจำนวนมาก พร้อมชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง
"เห็นทางแยกข้างหน้าไหม? เลี้ยวไปแล้วจะมีบันไดลงไปที่หลบภัยใต้ดิน ไปที่นั่น"
"ถ้าที่หลบภัยนั่นเต็มแล้ว ก็เดินไปทางตะวันออกเฉียงใต้ อีกไม่กี่สิบเมตรมีห้องเก็บไวน์ ชั้นใต้ดินตรงนั้นซ่อนคนได้เหมือนกัน"