ตึม——!!!
ร่างในชุดขาวถูกพุ่งลงกระแทกพื้นดินเร็วดั่งกระสุนปืนใหญ่!
พื้นแผ่นดินสั่นสะเทือน แต่กลับไม่มีฝุ่นควันฟุ้งขึ้นแม้แต่น้อย ขณะที่เจ้าแห่งแดนอู๋จี้ร่างเพชรเจียระไนวิ้งวับค่อย ๆ คลานออกมาจากร่องเหวใต้พื้นดิน ดวงตาที่เปล่งประกายแห่งความโกรธของเขาก็ล็อกเป้าไปที่ชายชราผู้ยืนเหยียบมังกรดำอยู่กลางอากาศ
เหยาชิงชี้นิ้วเด็ดขึ้นกลางอากาศ ผืนดินที่แตกร้าวสลายเป็นเส้นไหมปักนับไม่ถ้วนในพริบตา แล้วประกอบร่างใหม่ในทันที กลายเป็นงูเลนสีดำร้อยล้านตัวที่ไหลบ่าท่วมท้นเข้าประชิดหน้าของอู๋จี้จวิน!
ร่างกายที่ไร้ซึ่งสิ่งใดทนทานพอจะต้านของอู๋จีจวิน เริ่มเชื่องช้าลงภายใต้การพันรัดของงูเลนเหล่านั้น
แม้ร่างที่เพิ่งฝ่าออกมาได้ไม่นานก็จมกลับลงไปในโคลตม พวกเส้นไหมปักทับซ้อนกันชั้นแล้วชั้นเล่าบนศีรษะเขา ดั่งโลงศพหนักอึ้งที่กดฝังเขาไว้ข้างใต้อย่างแน่นหนา!
เมื่องูเลนตัวสุดท้ายแผ่ปิดพื้นผิว ทั้งแดนเส้นไหมปักก็ตกอยู่ในความเงียบงัน แต่เหยาชิงที่เหยียบมังกรดำมองลงมายังพื้นดิน คิ้วของเขากลับขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
ดวงอาทิตย์เพลิงอันราวีสว่างวาบเปล่งแสงขึ้นจากใต้พื้นดิน เหมือนก้นบุหรี่ที่เผาผลาญผืนภาพปักจนเป็นรูโหว่สีแดงเร่าร้อน คลื่นความร้อนแผดเผาลุกลามออกมาอย่างบ้าคลั่ง…
ตูม——!!!
เสียงระเบิดสั่นสะเทือนฟ้าดินฉีกผืนภาพปักออกเป็นสองท่อน บดขยี้ "โลงศพ" หนักอึ้งนั้นจนแตกกระจัดกระจาย เส้นด้ายละเอียดถูกเปลวไฟจุดติด โปรยปรายร่วงหล่นจากฟากฟ้า…
ร่างหนึ่งที่ดูกระเจิงกระเจิงเดินออกมาจากปากปล่องร้อนแผดเผาอย่างเชื่องช้า
"ถ้าไม่ใช่เพราะฉันใช้พลังเต็มที่ไม่ได้…นายไม่มีทางมีโอกาสทำร้ายฉันได้เลย" เสียงของอู๋จีจวินทุ้มลึกยิ่งกว่าใคร