บทที่ 837 “【คัต】”
กระแสน้ำวนสีดำเต้นระริกขึ้นอย่างไร้เสียงจากรอยแยกบนผืนดินที่แตกสลาย ราวกับเปลวเพลิงที่ลุกโชนพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ทั้งเหล่านักฆ่าที่ซุ่มซ่อนอยู่รอบดวงจันทร์หินเพื่อรอโอกาสสังหารในคราเดียว และซุนปู้เหมียนที่ยืนอยู่กลางอากาศ ต่างถูกคลื่นพลังจาก【นิ้วมองการณ์】ซัดกระเด็นจนกระอักเลือดอย่างไม่ทันตั้งตัว!
เหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้ถูเทียนและ “ผู้เข้าร่วม” อีกหลายคนชะงักงัน พวกเขารู้อยู่แล้วว่า【นิ้วมองการณ์】มีอานุภาพทำลายล้างมหาศาล แต่ไม่คิดว่าจะรุนแรงถึงเพียงนี้ นี่เป็นเพียงการกวาดโจมตีที่คงหวางตั้งใจใช้สังหารผู้คนเท่านั้น หากเขาอัดพลังลงสู่พื้นดินตั้งแต่แรก เกรงว่าเขตเมืองเก่าคงถูกทำลายจนสิ้นซากไปแล้ว
ถึงอย่างนั้น พื้นที่หนึ่งในสามของเขตเมืองเก่าก็ถูกกระแสน้ำวนสีดำกลืนสลายไปแล้ว!
ถูเทียนกำลังจะถอยหนี เงาร่างหนึ่งที่ดูราวกับภูตผีก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาในพริบตา โซ่นับไม่ถ้วนถูกคงหวางกำไว้ในฝ่ามือ
“【สะเทือน】”
ฉวยจังหวะที่ซุนปู้เหมียนยังถูกคลื่นพลังจาก【นิ้วมองการณ์】ซัดกระเด็น คงหวางก็ใช้พลังสะเทือนวิญญาณทันที ชั่วขณะต่อมา ถูเทียนที่กำลังโบกธงเตรียมต่อสู้กับเขาก็ถูกสะเทือนจนยืนนิ่งค้างอยู่กับที่อย่างไม่ทันตั้งตัว
คงหวางยกมือขึ้น ฟัน “ดาบ” ลงมา ศีรษะของถูเทียนก็ถูกฟันขาด เลือดสาดกระจายไปทั่วห้วงสุญญากาศ
สนามรบแห่งนี้ไม่เหลือผืนดินอีกต่อไป มีเพียงหุบเหวสีดำมืดที่หยั่งลึกจนมิอาจรู้ว่าลึกเพียงใด เสียงคำรามต่ำดังขึ้น เจี่ยนฉางเซิงกระทืบเท้าลงบนเศษซากตึกสูงที่กำลังร่วงหล่นอย่างแรง วงแหวนเทพบนแผ่นหลังเปล่งประกาย ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาคงหวางด้วยความเร็วสูง!