"โว้ยเว้ย ให้มันอวดได้อีก" เจี่ยนฉางเซิงแสดงสีหน้าประหลาดใจ
อาจารย์มองภาพนั้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เขาไพศรัดมือไว้หลังหลัง แล้วก้าวข้ามพื้นผิวทะเลเดินลึกเข้าไปในทะเลต้องห้าม
เจี่ยนฉางเซิงกำลังจะตามไป ก็พบว่าตัวเองไม่รู้วิธีก้าวบนอากาศ กระทั่งว่ายน้ำยังไม่เป็นเลย……เขามองน้ำทะเลน้ำแข็งที่คลื่นซัดสุดสายตา อึ้งจนไม่รู้จะทำอะไร
วินาทีถัดมา อาจารย์ด้านหน้าโบกมือเบา ๆ แรงหนึ่งก็ค้ำร่างของเจี่ยนฉางเซิงขึ้น พาเขาลอยตามลึกเข้าไปในทะเลต้องห้าม
"ขอบคุณท่านราชันย์แดงครับ"
เจี่ยนฉางเซิงเพียงแตะเท้าลงบนพื้นผิวทะเล ก็รู้สึกความเย็นเจาะกระดูกพุ่งขึ้นในใจ เหมือนมีบางสิ่งจ้องมองพวกเขาอยู่ใต้ผืนน้ำ แรงกดดันหลายสายคลุมหัวใจของเจี่ยนฉางเซิง!
แต่พอ "เฉินหลิง" เพียงกวาดสายตาไปอย่างไม่ใส่ใจ ความรู้สึกถูกจ้องมองทั้งหมดใต้ทะเลก็หายวับไปในทันที!
ณ ขณะนี้ หายนะทั้งหมดในทะเลต้องห้ามล้วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหายนะ[เฉา]ที่อวดดีถึงที่สุด แรงกดดันแห่งวันดับโลกาที่สมบูรณ์ถูกปล่อยออกมาโดยไม่สงวนแม้นิดเดียว เหมือนกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่าเขามาแล้ว
และหายนะแห่งทะเลต้องห้ามก็คิดไม่ตายว่า ผู้นี้จะบุกเข้ามาในอาณาเขตของพวกมัน แม้สัญชาตญาณปกป้องอาณาเขตจะบอกว่าห้ามถอย แต่ภายใต้แรงกดดันของหายนะ[เหยา] พวกมันก็ยังถอยหลังโดยไม่รู้ตัว……เหมือนซุนหงอคงที่เพิ่งฟันทหารสวรรค์รอบหนึ่งจบ ย้อนกลับไปที่วังมังกรทะเลตะวันออก แม้ไม่ออกมือ แรงกดดันก็เพียงพอจะฉีกแนวรับของเหล่ากุ้งทหารปูทหารขาด