การเข้าปะทะแบบไม่ทันตั้งตัวของอาจารย์ ทำให้เจี่ยนฉางเซิงสะดุ้งสุดตัว แล้วรีบถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว!
แต่พอคิดทัน เขาก็รู้สึกไม่ถูก… "เฉินหลิง" ยังสวมกุญแจมือกระดาษสีขาว พลังถูกผนึกไว้หมดสิ้น มันจะรบกันขึ้นมาได้อย่างไร?
เห็นอาจารย์สะบัดแขนเสื้อ แผ่นดิสก์กลายเป็นภาพแสงไร้ขอบเขต ซัดกระแสคลื่นเข้ากลืนกิน "เฉินหลิง" เข้าไป แต่กลับไม่สร้างความเสียหายใด ๆ ชุดงิ้วสีแดงชาดนั้นโซเซยืนอยู่กลางคลื่นภาพแสง ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างน่าสะพรึง!
"ของเก่า!! นายโกง! มีความสามารถก็ฆ่าฉันสิ!!"
"มาสิ! แม้พลังของฉันจะถูกผูกมัด ยืนตรงนี้ให้นายฆ่า นายจะฆ่าฉันได้ยังไง?!"
"ฉันไม่จำเป็นต้องฆ่านาย" อาจารย์เอ่ยขึ้นอย่างสงบ "ฉันแค่ต้องปลุกอีกคน… คนที่ควรยืนอยู่บนเวทีคนนั้น"
"เฉินหลิง" ตาโต ภาพแสงคล้ายคลื่นรอบตัว บรรจุภาพเหตุการณ์นานัปการ… เหมือนภาพยนตร์ที่ถูกบีบอัด กำลังเล่นเร่งความเร็วตรงหน้า
นั่นคือบัตรเชิญที่ลงนามว่า[นักแสดงงิ้วไร้นาม]; นั่นคือการแสดง《ถือศัสตราปัดรถม้า》กลางที่รกร้างของโลกมนุษย์; นั่นคือสีหน้าตกตะลึงตอนที่เขาเดินทางผ่านแผ่นดิสก์ภาพยนตร์นับไม่ถ้วน; นั่นคือภาพตอนที่เขาครั้งแรกเปิดประตูบานนั้น เห็นท้องฟ้าดาว ทุ่งหญ้า ธงสี และบ้านหลังสวยงาม…
ทุกสิ่งที่เฉินหลิงเผชิญในสุสานโบราณแห่งวิถีงิ้ว ล้วนถูกบันทึกไว้ในแผ่นดิสก์นี้ ขณะนี้กลับมาปรากฏต่อหน้า พี่เอกหนิงรู่อวี่ พี่สาวคนที่สองหลวนเหมย รุ่นพี่คนที่สามเหวินเหรินโหย่ว รุ่นพี่คนที่สี่ตัวประกอบ รุ่นพี่คนที่ห้าตัวตลก ร่างคุ้นเคยเหล่านั้นแล่นผ่านตาเขาทีละคน เหมือนกำลังคืนความทรงจำที่ถูกฝังไว้