“จะเอาวิญญาณของเขาคืน?”
คงหวางนึกขึ้นได้ สมัยอยู่ในวังลับน่ะ ไอ้คนนี้มันลงมือพร้อมกับเฉินหลิง ร่างในเสื้อนวมสีเทาที่หลับตานิ่งเหมือนประติมากรรมในหมู่กองทัพวิญญาณ เขากวาดสายตามองผ่าน ๆ แล้วหันกลับมามองเจี่ยนฉางเซิง
“ดูท่าที นายมาเพื่อช่วยกรรมการปลอมตัวนั่นโดยเฉพาะสินะ……”
“ไม่ใช่……ฉันมีเรื่องสำคัญอื่น เอาวิญญาณเขาคืนแค่แวะมาเฉย ๆ” เจี่ยนฉางเซิงส่ายหัวอย่างมั่นคง
“เรื่องสำคัญ?”
คงหวางงงกับคำพูดของเจี่ยนฉางเซิง เมื่อกี้ยังบอกว่าจะเอาวิญญาณคืน ทำไมพลันกลับบอกว่าแค่แวะมา? เหมือนกำลังปฏิเสธบางอย่างอย่างตั้งใจ……
เขาไม่เข้าใจก็เลยไม่เสียเวลาคิดต่อ ที่ตัวเจี่ยนฉางเซิงมีกลิ่นอายของคนที่เขาเกลียดมาก ๆ ติดอยู่ เหมือนไอ้สัตว์นำโชคนั่นแหละ เขาไม่อยากพอฆ่าเจี่ยนฉางเซิงเสร็จแล้วพลาดมือปล่อยวิญญาณของไอ้นั่นหลุดออกมา
“ตัวกรรมการปลอมตัวมีความลับอะไรซ่อนอยู่……ฉันจะไม่ยกเขาให้นาย” คงหวางเอ่ยเรียบ ๆ “แต่เพราะเกรงใจคนในตัวนายน่ะ วันนี้ฉันจะไม่ฆ่านาย……กลับไปเถอะ”
เจี่ยนฉางเซิงยืนอยู่กับที่ ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
“อะไรนะ? ไหนบอกว่ามีธุระอื่น?” คงหวางถามเสียงหนัก
“ฉันก็มีธุระอื่นจริงอยู่……”
เจี่ยนฉางเซิงยกมือซ้ายขึ้น บีบ[สิทธิพิเศษ]เม็ดแสงวิบวับในมือจนแตกกระจาย เสียงดังแตกกรุ๊งกริ๊ง แสงระยิบระยับไหลล้นออกมาจากปลายนิ้ว!
วินาทีถัดมา ลำแสงระยับพุ่งจากฟ้าลงมา ดุจลมหายใจมังกรสีน้ำเงินเข้มที่ค่ำคืนคายออกมา ทะลักท่วมลงหลังเจี่ยนฉางเซิงอย่างบ้าคลั่ง!