"จบแล้ว"
นักบรรเลงลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ต่อชะตากรรมของรถคันนั้นและคนสามคนในรถ เขาดูจะไม่แปลกใจแม้แต่น้อย
"ที่นี่หน่วยหมาป่า 3 เรียก... ที่นี่หน่วยหมาป่า 3... รับทราบโปรดตอบ"
"ได้ยิน"
"ยืนยันการสื่อสารกลับมาปกติ"
"คนพวกนั้น ฉันช่วยฆ่าให้แล้ว... ต่อไปคุณจัดการเองก็แล้วกัน"
"รับทราบ ยืนยันด้วยสายตาว่าเป้าหมายถูกตัดครึ่งกลางตัว กำลังเคลื่อนเข้าใกล้เป้าหมาย..."
ขบวนรถที่ทะมึนดำ พร้อมฝูงเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธที่บดบังท้องฟ้า ต่างพากันพุ่งผ่านตัวนักบรรเลงไป แล้วมุ่งสู่รถสปอร์ตที่ถูกตัดขาดเป็นสองท่อน
ฝุ่นที่ขบวนรถกวาดขึ้นกลืนกินนักบรรเลงลงไป เขาตบเสื้อผ้าที่ปกคลุมด้วยฝุ่นอย่างรังเกียจ กำลังจะเดินจากไป
ทันใดนั้น ลมหายใจอันแปลกประหลาดเยี่ยงภูตก็ระเบิดขึ้นเบื้องหลังเขาอย่างกะทันหัน!
"......เอ๊ะ?"
นักบรรเลงขมวดคิ้ว หันหลังกลับมอง
"ที่นี่หน่วยหมาป่า 3... พวกเรา... นี่..."
"เกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไร?" ด้วยการบังของขบวนรถ นักบรรเลงมองไม่เห็นเลยว่าด้านไกล ๆ เกิดอะไรขึ้น
"รถคันนั้น... แค่กระพริบตา มันกลับมาสมบูรณ์เหมือนเดิมซะงั้น?!"
"ว่าไงนะ??"
นักบรรเลงสะดุ้ง เขาคว้ารถออฟโรดที่กำลังแล่นผ่านไว้ ปีนขึ้นหลังคารถอย่างคล่องแคล่ว แล้วมองไปยังทิศนั้นจากระยะไกล!
เห็นได้เพียงปลายขอบฟ้า รถสปอร์ตสีแดงคันหนึ่งกำลังแล่นเข้าสู่ย่านเมืองอย่างสมบูรณ์!!
"เป็นไปได้ยังไง???" นักบรรเลงตาโต "มันถูกตัดขาดไปแล้วไม่ใช่เหรอ... แถมใครเขาเป็นคนขับรถคันนั้นกัน?"