เฉินหลิงบวมขึ้น ในความหมายเชิงกายภาพจริง ๆ
หลังสังหารคนไปเกือบสิบราย ควันสีแดงที่ลอยกระจายอยู่ในอากาศถูกเขาดูดกลืนไปเกือบหมด ดวงตาของเขาเหมือนดวงอาทิตย์สีแดงที่ลุกโชนอยู่ในนั้น ทั้งตัวบวมใหญ่ขึ้นจากเดิมรอบหนึ่ง
แม้จะเป็นเช่นนั้น เฉินหลิงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย พลังของดาวแดงยังคงหลั่งไหลเข้าสู่ร่างเขาไม่หยุดหย่อน คมดาบในมือเปล่งประกายเย็นวาบตัดผ่านชีวิตของศิษย์ลัทธิเจียงเทียนที่กำลังหนีตายระเฟื่องระฟ้า
ไกลออกไป
ดอกแจ็คดอกเหมย ที่เห็นทุกอย่างนี้ด้วยตาตัวเอง สีหน้าบิดเบี้ยวจนแปลกประหลาด
"ไอ้เฮีย……มันเป็นปีศาจจริง ๆ นี่หว่า"
"ไง? แค่ฟังเขาร้องงิ้วไม่กี่บท ก็คิดว่าเขาเป็นคนปกติแล้วสินะ" หัวใจแดง 9 ยกมือแบออกอย่างจนปัญญา "อย่าลืมสิ ในร่างไอ้นั่นมันมี 'วันดับโลกา' ซะอีก…มันไม่ปกติ ต่างหากที่ถือว่าปกติ"
ขณะที่สองคนกำลังคุยกัน ก็มีเงาสองเงาเคลื่อนเข้ามาใกล้ที่นี่อย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ใครอื่น เจี่ยนฉางเซิงกับขนมเปียกปูน 10 นั่นเอง
"พวกนายอยู่นี่จริง ๆ ด้วย" เจี่ยนฉางเซิงเห็นหัวใจแดง 9 ก็ตาเป็นประกาย "ข้าวหลามตัด 10 บอกว่าที่นี่มันครึกครื้นแบบนี้ สองคนพวกนายต้องทนไม่ได้ต้องแอบมาแถวนี้แหละ…เลยเดินมาหาตรงนี้ ก็เจอจริง ๆ ด้วย"
เจี่ยนฉางเซิงพูดจบ ก็เงยหน้ามองคลื่นสีเลือดไม่ไกลออกไป เห็นเจ้าเสื้อแดงบวมใหญ่ที่กำลังออกอาละวาดสังหาร ก็อึ้งไปเสียบลาด
"นั่นไม่ใช่หกโพแดงเหรอ? ไม่เจอกันแค่ชั่วครู่ ทำไมอ้วนขึ้นขนาดนี้?"
"……นั่นไม่ใช่ความอ้วน น่ะสิ แต่เขาใกล้จะถูกอัดจนแตกแล้ว" ดอกแจ็คดอกเหมย อธิบายเสียงเรียบ "พลังของดาวแดงน่ะ ไม่ใช่ใครก็รับไหว ศิษย์ธรรมดาของลัทธิเจียงเทียน รับได้แค่เส้นเดียวก็ถือว่าสุดขีดแล้ว แค่เส้นเดียวนั่นแหละก็พอจะทำให้อายุขัยสั้นลง ร่างกายถอยกลับสู่สภาพดั้งเดิม…คนที่รับได้มากกว่านั้นสักหลายเส้น ก็พอจะเป็นบิชอปได้