ตูม——!!
เสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดินดังขึ้นจากกลางซากปรักหักพัง หายนะโครงกระดูกสองตัวและปีศาจเงาสามตัวพันกันเป็นก้อนเดียว ราวกับศัตรูเก่าที่มาเจอกัน การกัดกันของสัตว์ยักษ์ทั้งหลายสั่นสะเทือนฟ้าดิน ทุกการเคลื่อนไหวกวาดเอาฝุ่นควันม้วนขึ้นมาเป็นแถบ
ในเวลาเดียวกัน อาณาเขตหายนะห้าวงก็พองตัวขยายออกราวกับฟองสบู่อย่างบ้าคลั่ง ดึงสสารรอบด้านที่ถูกดูดเข้าไปให้สลายสูญสิ้นเป็นความว่างเปล่าหมดจด
ลวี่เหลียงเหรินที่อยู่ไกลออกไปถึงกับอึ้งงัน
ไม่ใช่แค่เขา ณ ตอนนี้คนในแดนโลกมนุษย์ทุกคนยกเว้นเฉินหลิงต่างก็ไม่คาดคิดว่าหายนะจะเข้าปะทะกับหายนะเอง… สำหรับเก้าแดนของมนุษย์แล้ว หายนะคือสิ่งที่ลี้ลับอยู่แล้ว คนส่วนใหญ่แม้แต่ทั้งชีวิตก็ยังไม่เคยเห็นหายนะแม้แต่ตัวเดียว
คนที่จะรู้ว่าในแดนเทายังมีการแบ่งเขตหายนะก็มีน้อยเตี้ยเรียวอยู่แล้ว ใครจะไปรู้ได้ว่าหายนะเหล่านี้ยังมีเรื่องขัดแย้งกันเองอีก?
สายตาลวี่เหลียงเหรินมองไปยังทิศทางของ "เหวกุ่ยเฉา" ขณะนี้ยังคงมีหายนะไหลออกมาจากตรงนั้นไม่ขาดสาย ลามออกไปรอบทิศ ถ้าหายนะพวกนี้ทะเลาะกันเองได้จริง แรงกดดันของพวกเขาก็จะเบาลงอย่างมาก
"ต้องมาเป็นเวลาแบบนี้พอดี… แถมยังต้องเป็น 'เหวกุ่ยเฉา' ด้วย?" ลวี่เหลียงเหรินจมอยู่ในความคิด "ใครนะ ที่อัญเชิญมันมาที่นี่?"
ซ่า ๆ ๆ ——
เสียงไฟฟ้าเบา ๆ ดังมาจากริมเอว ลวี่เหลียงเหรินหยิบวิทยุสื่อสารออกมา กดปุ่ม
"นายก็มีสัญญาณซะที จะอุดจุดเชื่อมต่อพวกนั้นได้เมื่อไร?"