หยางเซียวเล่าเรื่องที่ประสบมาในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาให้ลู่สวนฟังครบถ้วน
เมื่อได้ยินว่าเฉินหลิงเคยพาพวกเขาฝ่าวงล้อมออกมาได้ ใบหน้าของลู่สวนสะดุ้งขึ้นด้วยความแปลกใจ ก่อนจะถอนหายใจโล่งอกเหมือนวางภาระลง
"ดูท่า...ฉันไม่ได้มองคนผิดจริง ๆ นะ..." ลู่สวนลุกขึ้นยืนใหม่ แล้วยื่นมือออกไปหาเฉินหลิงอย่างจริงจัง
"ผู้กำกับเฉิน ครั้งที่พบกันที่เสินหนงเจี้ยมันรีบร้อนไปหน่อย...ขออนุญาตแนะนำตัวเองใหม่นะครับ ผมชื่อลู่สวน ด็อกเตอร์ด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์ และเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มแผนสำรวจดาวแดง"
เฉินหลิงจึงลุกขึ้นจับมือเขาไว้เช่นกัน
"ฉันชื่อเฉินหลิง"
การแนะนำตัวของเฉินหลิงเรียบง่ายเพียงนั้น ไม่ได้อธิบายว่าตัวเองมาจากไหน ไม่ได้อธิบายว่าทำไมถึงช่วยซูจือเวยและคนอื่น ๆ ตัวเขาเต็มไปด้วยปริศนาทุกด้าน ราวกับท้องฟ้าดาวฤกษ์อันลึกล้ำและลึกลับ...
แต่ลู่สวนไม่เกลียดชังความลึกลับ เขาเพียงต้องรู้ว่าเฉินหลิงมีท่าทีเป็นมิตรต่อพวกเขา เท่านี้ก็พอแล้ว
"จริง ๆ การพบกันครั้งนี้ก็รีบร้อนไปหน่อยเหมือนกัน..." ลู่สวนชำเลืองมองเวลาบนนาฬิกาข้อมือ "แต่ตอนนี้พวกเรายังมีเวลาอีกอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง ช่วงนี้ไม่มีใครจะมารบกวนเรา"
"งั้น...นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? ใครกันที่ตามล่าคุณอยู่?"
ดวงตาของลู่สวนฉายความรู้สึกซับซ้อน เขาเงียบไปนานก่อนจะถอนหายใจยาว
"...มันคือสำนักงาน 749"
"สำนักงาน 749?"
ทั้งเฉินหลิงและหยางเซียวต่างอึ้ง