หน้าตึกจิงหง
"ครูผม……"
ขงเป่าเซิงมองดูวิญญาณนับไม่ถ้วนที่ถูกขังคุกขึงทั่วฟ้า ค่อย ๆ หลุดพ้นจากพันธนาการ แล้วจางหายไปในอากาศ……ร่างของเขาสั่นเครือเพราะตื่นเต้นจนสุดขีด
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ในวินาทีที่วิญญาณหลายล้านดวงกำลังจะตกลงสู่นรก คนที่ก้าวออกมากลับเป็นครูของตัวเอง ชุดแดงหนึ่งชุด เสียงร้องหนึ่งบทเพลง ก็พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้
ส่วนหลี่ชิงซานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เอ่อล้นด้วยความรู้สึกซาบซึ้งไม่ต่างกัน
"ฝีมือด้านวิชาละครของท่านหลิน ทิ้งฉันไว้ล้าหลังไกลเหลือเกิน……สักวันหนึ่ง หวังว่าฉันจะได้ก้าวตามรอยท่านหลินให้ทัน"
ตูม——!!
เมื่อแรงกดดันระดับขั้นแปดคลุมลงมาจากฟ้า ทั้งหลี่ชิงซานและขงเป่าเซิงต่างอึ้งงัน แล้วสีหน้าก็บูดบิดเสียจนดูไม่ได้!
"เรื่องแย่แล้ว……"
……
แบรนด์กำลังจะโกรธจนระเบิด
เขาเดิมพันด้วยสมาคมเวทมนตร์ทั้งหมด เดิมพันด้วยความเสี่ยงมหาศาลที่แดนอู๋จีจะต้องแบกไว้ในอนาคต จึงคิดริเริ่มสงครามระหว่างแดนครั้งนี้ขึ้นมา……ทุกคนเสี่ยงตายเสี่ยงโหด บุกบั่นสุดชีวิต แม้แต่ตัวเขาเองยังถูกพวกทหารวิหารฆ่าตายไปหลายรอบ ถึงจะเก็บวิญญาณสองล้านดวงนี้มาได้!
แทบจะสำเร็จอยู่แล้ว แต่แล้วนักแสดงงิ้วก็โผล่มาปลดปล่อยมันออกมาซะหมด??
นี่มันต่างกับการล้วงเอาชีวิตของเขาออกไปตรง ๆ ตรงไหน?!
ตอนนี้อู๋จีจุนยังโดนตีอยู่ แต่เขากลับเบ่งหินปราชญ์ออกมาไม่ได้แล้วแม้แต่เม็ดเดียว คนของสมาคมเวทมนตร์ก็ตายเกือบหมดสิ้น……แล้วจะรบต่อยังไง?