เฉินหลิงขมวดคิ้วจ้องมองซุนปู้เหมียน บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบสนิทราวกับความตาย
เฉินหลิงรู้ดีว่าซุนปู้เหมียนแน่นอนต้องแอบซ่อนอะไรบางอย่างไว้ เขาแทบอยากใช้[วาดแก้มชาด]เจาะลึกถึงบทละครชีวิตของซุนปู้เหมียนทันที แต่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ไม่ได้ทำแบบนั้น……
ไม่ว่ายังไงซุนปู้เหมียนก็คือหกข้าวหลามตัด เป็นหนึ่งในสมาคมสนธยา วิธีการที่แอบมองเข้าไปถึงความลับส่วนลึกที่สุดของคนแบบนี้ ไม่ควรใช้กับคนฝ่ายเดียวกัน
เงียบงันอยู่เนิ่นนาน เฉินหลิงก็ไม่ได้ถามต่อ เพียงพยักหน้าอย่างสงบ
“โอ้……ฉันเข้าใจแล้ว”
ทุกคนต่างมีความลับของตัวเองมากบ้างน้อยบ้าง……เฉินหลิงกับเจี่ยนฉางเซิงก็เช่นนั้น ซุนปู้เหมียนก็เช่นกัน
“ซ่า ๆ ๆ……”
เสียงกระแสไฟฟ้าอันเบาหวิวดังขึ้นจากอกเสื้อของเฉินหลิง พร้อมกับเสียงพูดของผู้อำนวยการฉาง
เขามองซุนปู้เหมียนอีกครั้งอย่างลึกซึ้ง แล้วหันกายควักวิทยุสื่อสารออกมา เดินไปพลางตอบกลับไปพลาง
“ใช่ ใช่ ใช่……ผู้อำนวยการฉาง ผมเองก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะมากันเร็วขนาดนี้……”
“……”
“ใช่ครับผู้อำนวยการ ตอนนั้นผมกำลังตรวจสอบกลไกของหกวังฉ่างฮวงอยู่ ถูเทียนกับฝูตี้ไม่รู้ยังไงเลยเดินมาเจอ แถมยังพาผู้เข้าร่วมอีกหลายคนมาด้วย……”
“……”
“ไม่หรอกครับ วางใจเถอะ ผมตอบสนองไวมาก ฟื้นฟูกลไกทั้งหมดได้ทันทีในครั้งแรก……แต่ตอนนั้นสถานการณ์มันเร็วเกินไป ผมหนีไม่ทัน เลยตัดสินใจอยู่ต่อ แถมประกาศเรื่อง[สิทธิพิเศษ]กับกฎโดยรวมให้พวกเขาฟังเลย……”
“……”
“อืม พวกเขาเข้าไปข้างในแล้ว ทุกอย่างราบรื่นดี วางใจได้เลยครับ”