เมื่อเห็นเงามนุษย์แห่งแสงดาวบนท้องฟ้าที่เหมือนปาฏิหาริย์ ทั้งแดนเทียนชูก็เดือดปุด ๆ
"ดูนั่นไหม! ในดวงดาวมีคน!!"
"เทียนชูจวิน!! คือเทียนชูจวินลงมือ!"
"ผู้กอบกู้ผู้เปิดแดนหลังมหาวิบัติ เทพผู้พิทักษ์แสงดาวที่คุ้มครองคนเทียนชูถึงสิบชั่วคน...ไม่คิดว่ามีชีวิตอยู่ถึงวันนี้จะได้เห็นเงาของท่านนั้นด้วย!!"
"ลูก! ลูก!! ควรคุกเข่าลงกราบไหว้เทียนชูจวินสักครั้งเดี๋ยวนี้!!"
"สมาคมสนธยาหยิ่งผยองโง่เขลา ก่อกวนโลกใบนี้ ลอบสังหารเก้าจวิน ทำให้ผู้คนลำบากยับเยิน...แม้แต่เทียนชูจวินยังทนดูไม่ไหวอีกแล้ว!"
"เจ้าขุนเทียนชูเบื้องบน ขอท่านโปรดลงมือกำจัดพวกผู้ร้ายแห่งสมาคมสนธยา!!!"
"โปรดลงมือด้วยเถิดเทียนชูจวิน!!"
"โปรดลงมือด้วยเถิดเทียนชูจวิน!!"
"......"
ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในแดนเทียนชูมาตลอดหลายชั่วคน เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ต่างตื่นเต้นจนสุดจะหยั่งถึง!
พวกเขารู้ว่าแดนแห่งนี้มาจากไหน และรู้ว่าทำไมแดนนี้ถึงมีอยู่ ถ้าไม่มีเทียนชูจวิน บรรพบุรุษของพวกเขาก็คงไม่ได้เกิดมา และก็จะไม่มีชีวิตสงบสุขแบบที่พวกเขามีในวันนี้...ในใจของคนเหล่านี้ เทียนชูจวินคือเทพผู้พิทักษ์แห่งแดนนี้ แม้กระทั่งครึ่งหนึ่งของผู้คนต่างพากันคุกเข่าลงกราบโดยไม่รู้ตัว สวดอ้อนวอนต่อเทียนชูจวิน
ความโกรธแค้นของประชาชนที่เฉินหลิงกดไว้เมื่อครู่ พอเทียนชูจวินปรากฏตัวก็ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง และลุกโชนถึงขีดสุดเสียจริง!!
"พวกผู้ร้ายสมาคมสนธยา!! พวกแกตายแน่นอน!"
"วันนี้แม้พวกแกจะมีวิชาสูงส่งแค่ไหน! ก็ห้ามออกจากแดนเทียนชูได้เด็ดขาด! ฉันจะให้พวกแกฝังศพไปกับพิภพแสงออโรร่ารั่วซุ่ย!!"