เคซีคลับตั้งอยู่ใจกลางย่านคึกคักของเมืองแซด ป้ายไฟนีออนสีทองสว่างขึ้นตรงเวลาหกโมงครึ่ง หนุ่มสาวรุ่นใหม่จากตระกูลร่ำรวยกว่าครึ่งเมืองแซดต่างเป็นขาประจำที่นี่
ห้องชุดใหญ่ที่สุดตรงมุมตะวันออกเฉียงใต้ของชั้นสามถูกจองไว้เป็นประจำตลอดทั้งปี
ประตูสีดำด้านเรียบหรูเปิดได้ด้วยการสแกนลายนิ้วมือหรือใช้คีย์การ์ด พนักงานที่คอยดูแลห้องชุดนี้ล้วนเป็นหน้าเดิม ๆ
หนึ่งทุ่มแล้ว ขณะที่คนไม่น้อยยังทำงานล่วงเวลาอยู่ในอาคารสำนักงานอีกฟากถนน กลับมีคนดื่มจนเริ่มมึนเมาอยู่บนโซฟาหรูแล้ว
“อย่าเสียใจไปเลย หย่าซู” สวีหยวนนั่งอยู่ข้างหลี่หย่าซู มองอีกฝ่ายดื่มไวน์ขาวดีกรีอ่อนแก้วแล้วแก้วเล่า
“ก็แค่สตรีมเมอร์ผู้ชายคนเดียวเอง ด้วยคุณสมบัติอย่างเธอ อยากได้ผู้ชายแบบไหนก็หาได้ทั้งนั้น ทำไมถึงไปหลงผู้ชายที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหน้าตาเป็นยังไงล่ะ?”
หลี่หย่าซูส่ายหน้าทั้งน้ำตา “ฉันก็แค่ชอบเขา คนอื่นฉันไม่สนใจเลย”
สวีหยวนปวดหัว “สตรีมเมอร์คนนั้นทะเลาะกับเธอจนผิดใจกันกับเพื่อนของเขาแล้ว เธอชอบอะไรในตัวเขากันแน่?”
หลี่หย่าซูยกเหล้าขึ้นดื่มอีกอึกใหญ่ เสียงขึ้นจมูก “ฉันก็อธิบายไม่ถูก แค่ฟังเขาพูด ดูเขาสตรีมไปเรื่อย ๆ รู้ตัวอีกทีก็ชอบเขาแล้ว”
สวีหยวนถอนใจ ไม่รู้ว่าเธอมีเพื่อนสนิทที่คลั่งรักขนาดนี้ได้ยังไง ทั้งที่เป็นคุณหนูสวยรวยเพียบพร้อมแท้ ๆ กลับไปชอบสตรีมเมอร์เกมคนหนึ่ง เปย์เงินไปหลายแสน อีกฝ่ายยังไม่ยอมเพิ่มวีแชตให้ด้วยซ้ำ ตอนที่หลี่หย่าซูคลั่งหนักที่สุด เธอยังคิดจะโอนเงินให้อีกฝ่ายหนึ่งล้านเพื่อแลกกับการได้เป็นเพื่อน แต่ก็ถูกปฏิเสธอยู่ดี
หลี่หย่าซูดื่มไปดื่มมาก็ยิ้มเพ้อ “เงินตั้งมากมายขนาดนั้นเขายังไม่หวั่นไหวเลย เธอว่าเขาไม่เหมือนใครใช่ไหม?”
สวีหยวนตั้งข้อสงสัย “เขาจงใจหรือเปล่า ใช้เหยื่อล่อใหญ่จับปลาใหญ่”
หลี่หย่าซูเถียงกลับ “หยวนเช่อไม่ใช่คนแบบนั้น! เขาแค่ถูกเพื่อนเลว ๆ หลอกให้เข้าใจผิด ฉันว่าต้องเป็นไอ้พี่หมูอ้วนนั่นอิจฉาเขาแน่ ๆ ถึงจงใจไม่อยากให้เขาได้ดี คอยยุแยงให้เขาเข้าใจผิด ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างหยวนเช่อกับฉัน เธอไม่รู้หรอกว่าเพราะไอ้หมูนั่น งานของเขาแทบจะพังอยู่แล้ว”