สวนห่าวเยว่
ดวงอาทิตย์ยังลอยสูงอยู่บนฟ้า แต่ในครัวของสวนห่าวเยว่เริ่มวุ่นวายกับการเตรียมมื้อเย็นกันแล้ว
คนฆ่าไก่ก็ฆ่าไก่ คนเด็ดผักก็เด็ดผัก คนแกะเปลือกก็แกะเปลือก ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับงานในมือ
ข้างเตาฟืน จี้ซิ่วหลานเติมฟืนเข้าเตาพลางกำชับสามีไม่ลืม «ลี่จวิน ไปดูปลาหน่อยว่าสุกหรือยัง ถ้านึ่งนานเกินไปเนื้อปลาจะแข็ง ไม่อร่อยนะ»
«ยังเลย ต้องเติมฟืนต่ออีกหน่อย หัวปลานึ่งพริกสับต้องใช้ไฟแรงถึงจะอร่อย พอสุกแล้วจะบอกนะ»
«ได้ งั้นฉันเติมฟืนต่อ»
ห้านาทีต่อมา หัวปลานึ่งพริกสับก็ยกออกจากเตา เกาลี่จวินเปิดฝาหม้อ กลิ่นหอมของหัวปลานึ่งพริกสับก็ลอยฟุ้ง เนื้อปลาสดนุ่มฉ่ำน้ำ ใส่พริกมาได้พอดี ทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติชวนกินไปหมด
ในจังหวะนั้นเอง รถปอร์เช่สีน้ำเงินเข้มคันหนึ่งก็ขับเข้ามาในสวนห่าวเยว่ จี้ชิวอิงลงจากรถก่อน
«อาสะใภ้ อาเขย พวกเรามาแล้ว!»
พอได้ยินเสียงเรียก จี้ซิ่วหลานก็วางฟืนในมือลงทันที ก่อนวิ่งเหยาะ ๆ ออกจากครัว «อ้าว อิงเป่ามาแล้ว!»
เกาลี่จวินก็รีบเดินออกมาเช่นกัน «อิงเป่ามาแล้ว พี่ พี่สะใภ้ก็มาด้วย เข้ามาในบ้านเร็ว»
ตอนนั้นเองจี้ซิ่วหลานถึงเห็นจี้เซี่ยงตงกับภรรยาที่เดินตามหลังจี้ชิวอิงมา โดยทั้งคู่หิ้วของมาด้วย
«พี่ พี่สะใใภ้ มาเยี่ยมก็มาแต่ตัวสิ จะหอบของมาทำไม มาบ้านฉันกินข้าวยังเอาของมาด้วยอีกนะ!» จี้ซิ่วหลานแสร้งบ่น แต่ในใจกลับดีใจมาก เพราะพี่ชายแท้ ๆ ให้ความสำคัญกับเธอ ทำให้เธอรู้สึกมีหน้ามีตา
«ก็มีแต่ผลไม้กับขนม ซื้อจากห้างของวิดีโอส้ม ไม่ได้ใช้เงินเท่าไรหรอก» เจียงฮุ่ยหลิงพูดยิ้ม ๆ ตั้งแต่ลูกสาวเปิดฟังก์ชันห้างออนไลน์ เธอก็ติดชอปปิงเข้าแล้ว เจออะไรที่สนใจก็กดสั่ง ตอนนี้ห้องเก็บของที่บ้านมีของกองเต็มไปหมด
«ห้างที่อิงเป่าเปิดนี่ดีจริง ๆ! เยี่ยมมากเลย! ดูน้ำส้มโอของบ้านฉันสิ ยังไม่ถึงครึ่งเดือน สินค้าในโกดังก็ขายเกลี้ยงแล้ว! ตอนนี้ทุกคนต้องเร่งทำงานล่วงเวลากัน ไม่อย่างนั้นผลิตไม่ทันขายแน่!»