“คุณคนงานยุ่งในที่สุดก็ว่างแล้วสินะ ฉันนึกว่าบางคนลืมไปแล้วว่าตัวเองมีแฟนเป็นตัวเป็นตน”
จี้ชิวอิงเพิ่งขึ้นรถ ก็ได้ยินแฟนหนุ่มพูดประชดเสียงอ่อย
“โธ่ ช่วงนี้ฉันยุ่งนี่นา งานรุมจนแทบไม่มีเวลาหายใจเลยสักนิด แต่ดูสิ พอว่างปุ๊บ ฉันก็รีบมาหาแฟนเลยไง!”
หญิงสาวยื่นนิ้วไปลูบคางแฟนหนุ่มอย่างสนิทสนม “เอาน่า อย่าโกรธเลย ไม่งั้นแฟนสุดหล่อของฉันจะหมดหล่อเอานะ!”
ไม่รู้ว่าเพราะนิ้วของจี้ชิวอิงมีมนตร์สะกด หรือเซิ่งหยวนหล่างไม่ได้โกรธจริง ๆ กันแน่ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาก็คลายจากบึ้งตึงอย่างรวดเร็ว
“ก็ได้ คราวนี้ฉันยกโทษให้ เฉิงอิง คราวหน้าถ้าทิ้งฉันไว้ไม่สนใจอีก ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ แน่”
“ฉันสาบาน ต่อไปจะไม่ทิ้งแฟนไว้คนเดียวอีกเด็ดขาด!” จี้ชิวอิงรีบทำหน้าขึงขัง ชูสามนิ้วขึ้นสาบานอย่างจริงจัง
ท่าทางเคร่งขรึมเป็นเรื่องเป็นราว ดูน่าเชื่อสุด ๆ
แต่ทั้งเธอและแฟนหนุ่มต่างก็รู้ดีว่า คำสาบานจากปากเธอเชื่อถือไม่ได้
ถึงจะรู้ว่าเชื่อไม่ได้ เซิ่งหยวนหล่างก็ยังต้องแกล้งทำเป็นเชื่ออยู่ดี