หลังจากครอบครัวของจี้ชิวอิงจากไป บรรยากาศในบ้านตระกูลจี้ก็ยังคงอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
ในห้องรับแขกของบ้านเก่าตระกูลจี้ นอกจากจี้ต้าซานแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าทำลายความเงียบงันที่แข็งค้างนี้
แต่ถึงอย่างไรจี้ซิงเยว่ก็เพิ่งอายุ 20 ปี ยังรับแรงกดดันได้ไม่มาก เธอควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ ได้แต่สะอื้นเบา ๆ น้ำตาหยดลงมาทีละหยด
ชีวิตแสนสุขตลอด 20 ปี พังทลายลงภายในคืนเดียว
“คนเลว! พวกคุณมันคนเลวกันทั้งนั้น! พวกคุณรังแกฉันหมดเลย! ฉันไม่สนพวกคุณแล้ว!” จี้ซิงเยว่ปาดน้ำตาพลางวิ่งขึ้นชั้นบน
เวรกรรมแท้ ๆ!
นี่มันยกหินทุ่มเท้าแท้ ๆ!
หลัวอวี้อิงเสียใจแทบตาย รู้อย่างนี้เธอคงไม่พูดอะไรออกไปเพียงเพราะอยากทำให้ลูกเลี้ยงกับหลานสาวลูกเลี้ยงหงุดหงิดหรอก
ตอนนี้ไม่เพียงทำให้สองคนนั้นหงุดหงิดไม่ได้ กลับยังทำลายบรรยากาศสงบสุขในบ้านอีกต่างหาก