“อ๊า! เจ้าคนลามก หยุดเดี๋ยวนี้!”
“หากเจ้ากล้าล่วงเกินข้า พี่ใหญ่ของข้าไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่!”
เสียงตวาดแผ่วหวานที่เจือทั้งความอับอายและสิ้นหวังดังสนั่นข้างหู
หลี่จิ่งเหยียนพลันลืมตาขึ้น
เบื้องหน้าเขาคือหญิงสาวงดงามล่มเมือง เส้นผมยุ่งเหยิง ใบหน้าแดงระเรื่อ และมีคราบน้ำตาอยู่ตรงหางตา
ร่างของนางอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรง ทว่าก็ยังฝืนใช้กำลังทั้งหมดเอียงศีรษะ ดวงตาหงส์เบิกกว้างจ้องเขาเขม็ง แววตานั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังอาบยาพิษและความเด็ดเดี่ยวพร้อมตายตกไปด้วยกัน
ส่วนเขากำลังคว่ำทับร่างหญิงสาวในท่าทางที่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง
ร่างนุ่มนวลหอมกรุ่นอยู่ในอ้อมแขน ปลายจมูกได้กลิ่นหอมหวานเย้ายวนชวนลุ่มหลง ผสานกลิ่นหอมสะอาดตามธรรมชาติจากกายหญิงสาว
หลี่จิ่งเหยียนงุนงงไปหมด
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ข้าเป็นใคร? อยู่ที่ไหน? กำลังทำอะไรอยู่?
เขายังคิดหาคำตอบไม่ทัน ความทรงจำมหาศาลก็ถาโถมเข้าทลายความคิด ราวกับน้ำหลากที่พังเขื่อน ทะลักเข้าสู่ห้วงสมองอย่างป่าเถื่อน
ความปวดศีรษะรุนแรงประหนึ่งจะแตกออก ภาพ อารมณ์ และความรับรู้มากมายที่ไม่ใช่ของเขาฉายวูบผ่านอย่างบ้าคลั่ง ราวกับภาพก่อนตาย
บุตรชายคนรองของหลี่เทียนสยง อ๋องซีหนาน…หลี่จิ่งเหยียน
คุณชายเสเพลผู้มีชื่อและแซ่เดียวกับเขา
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด แววตาของหลี่จิ่งเหยียนจึงค่อย ๆ เปลี่ยนจากสับสนเป็นแจ่มชัด ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดผวาอันสิ้นหวัง
เขาข้ามภพมาแล้ว
มายังเกมยุทธภพที่เพิ่งเล่นจนจบไปไม่นาน ซึ่งมีชื่อว่า “พิภพชางหลาน”
ก่อนหน้านี้เขากำลังตื่นเต้นยินดีที่ตัวเอกซึ่งตนควบคุมขึ้นสู่จุดสูงสุดและกำจัดฝ่ายร้ายจนสิ้น ทว่าจู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดวูบ แล้วเขาก็มาอยู่ที่นี่
กลายเป็นคุณชายรุ่นที่สองผู้เสื่อมเสียชื่อเสียงแห่งจวนอ๋องซีหนาน ผู้มีชื่อและแซ่เดียวกับเขาในเกม
ตามหลักแล้ว การได้ข้ามภพมาเป็นบุตรชายของอ๋องผู้ครองแคว้น มีทั้งบิดาและพี่ชายเป็นยอดฝีมือระดับสูง นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเยี่ยมประหนึ่งเปิดฉากมาก็ได้ชัย
ทว่าหลี่จิ่งเหยียนกลับรู้สึกราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง ไม่ยินดีแม้แต่น้อย
เพราะตระกูลอ๋องซีหนานนี้เป็นตระกูลตัวร้ายมาตรฐานในเกม มีหน้าที่ส่งทั้งค่าประสบการณ์และอุปกรณ์ให้ตัวเอก ก่อนสุดท้ายจะส่งหัวให้เขาอีกต่างหาก!
บิดาของเขา หลี่เทียนสยง อ๋องซีหนาน เป็นหนึ่งใน “เซียนบก” ขั้นสิบสองเพียงสิบคนที่มีอยู่ในยุคนี้
วิชาที่เขาฝึกคือ “เคล็ดวิชาผู้เป็นหนึ่งเหนือแปดทิศ” ซึ่งบ่มเพาะจิตใจไร้เทียมทาน ปรารถนากวาดล้างทั่วหล้าและเป็นหนึ่งเดียวทั้งใต้ฟ้าเหนือปฐพี
น่าเสียดาย เมื่อหนึ่งปีก่อนเขาประลองกระบี่กับตู้กูเจี้ยนหวง ยอดกระบี่อันดับหนึ่งใต้หล้า แล้วพ่ายไปเพียงครึ่งกระบวนท่า
นับแต่นั้นจิตไร้เทียมทานก็เกิดรอยตำหนิ มารในใจถือกำเนิด พลังฝึกตนถดถอย จนถึงวันนี้ยังคงปิดด่านบำเพ็ญ หวังซ่อมแซมรอยร้าวในมรรคจิต
ส่วนพี่ใหญ่ของเขายิ่งเป็นคนเด็ดขาดอำมหิต
จากความทรงจำของหลี่จิ่งเหยียน พี่ใหญ่ผู้นี้มีความสามารถโดดเด่น สติปัญญาล้ำเลิศ พรสวรรค์เหนือผู้คน เป็นผู้นำของคนรุ่นเยาว์ในซีหนาน
แต่ในเนื้อเรื่องของเกม พี่ใหญ่กลับแอบฝึก “วิชามารจันทร์แหว่ง” ซึ่งเป็นวิชาลัด เพื่อค้ำจุนดินแดนซีหนานที่เริ่มปั่นป่วนมากขึ้นทุกวัน ระหว่างที่บิดาปิดด่านบำเพ็ญ
วิชานี้ทรงอานุภาพไร้เทียมทาน ทว่าราคาที่ต้องจ่าย…คือการกลายเป็นขันทีแต่กำเนิด
หลี่จิ่งเหยียนอดสะท้านขึ้นมาไม่ได้
คนหนึ่งจิตมรรคเสียหาย อีกคนร่างกายบกพร่อง สภาพจิตใจของคนในตระกูลนี้ดูอย่างไรก็เข้าขั้นน่าเป็นห่วง
ส่วนตัวเขาเอง เจ้าของร่างเดิมคนนี้ยิ่งไม่ธรรมดา
ตอนเยาว์วัยรากฐานร่างกายได้รับบาดเจ็บ เส้นลมปราณอุดตัน ไม่อาจฝึกวรยุทธ์ได้ เป็นคนไร้ประโยชน์อย่างแท้จริง
แต่ละวันรู้จักเพียงขี่ม้าออกล่าสัตว์ กินดื่มเที่ยวเล่น แสดงบทคุณชายเสเพลได้ถึงขีดสุด
ตามเนื้อเรื่องในเกม คุณชายรุ่นที่สองไร้ประโยชน์อย่างเขาอาศัยอำนาจของบิดาและพี่ชาย ใช้ชีวิตสำราญไปได้อย่างสงบสุขอีกสิบกว่าปี
แม้สุดท้ายจวนอ๋องทั้งจวนจะถูกตัวเอกในเกมทำลาย ก็เป็นเรื่องหลังจากนี้อีกสิบกว่าปี นานพอให้เขาเสพสุขไปวัน ๆ และใช้ชีวิตอย่างอิสระได้ครึ่งชีวิต
สำหรับคนยุคปัจจุบันที่อยากนอนเฉย ๆ ไม่ต้องดิ้นรน บทชีวิตเช่นนี้…ดูเหมือนจะพอรับได้อยู่
ถึงอย่างไร เมื่อถึงตอนนั้นก็ใช่ว่าจะหนีไปก่อนล่วงหน้าไม่ได้
แต่ปัญหาอยู่ที่…หญิงสาวใต้ร่างคนนี้
อวี่เหวินซู
น้องสาวแท้ ๆ ของอวี่เหวินเฉิงซั่ว!
หากกล่าวถึงสำนักกระบี่อันดับหนึ่งใต้หล้าในต้าสุยปัจจุบัน ย่อมหนีไม่พ้นสำนักกระบี่เทียนซาน
ส่วนอวี่เหวินเฉิงซั่วก็คือหนึ่งในเจ็ดศิษย์แห่งเทียนซานในเวลานี้
แม้ตอนนี้ยังไม่มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่คนผู้นี้มีกระดูกกระบี่แต่กำเนิด หลังออกสู่โลกภายนอกไม่ถึงห้าปีก็บรรลุขั้นเซียนบก เป็นหนึ่งในกำลังสำคัญที่ช่วยคณะตัวเอกทำลายจวนอ๋องซีหนาน
แน่นอนว่า ถึงตอนนี้เขาเพิ่งออกสู่โลกภายนอกได้ไม่นาน แต่ก็มีพลังฝึกตนถึงขั้นสิบเอ็ดแล้ว
และในตอนนี้…เขา หลี่จิ่งเหยียน กลับใช้วิธีต่ำช้าลักพาตัวน้องสาวสุดที่รักของหนึ่งในยอดฝีมือชั้นยอดแห่งอนาคตมาถึงเตียงของตน กำลังจะกระทำเรื่องเยี่ยงเดรัจฉาน
ซี๊ด—
หลี่จิ่งเหยียนสูดลมหายใจเย็นเยียบ เหงื่อเย็นบนแผ่นหลังชุ่มเสื้อผ้าในพริบตา
เขาจำเนื้อเรื่องต่อจากนี้ได้อย่างชัดเจน!
เขาข่มเหงอวี่เหวินซู
หลังจากนั้น อวี่เหวินเฉิงซั่วที่รู้ข่าวก็ซุ่มรออยู่พักหนึ่ง ก่อนลอบเข้ามาในคืนที่เขากำลังเริงใจ แล้วตัดเจ้านั่นทิ้งเสีย!
แม้ยามนั้นองครักษ์จะมาถึงและช่วยชีวิตเขาไว้ได้ แต่หลังถูกตัดเจ้านั่นทิ้ง หลี่จิ่งเหยียนก็ยิ่งมีนิสัยโหดเหี้ยม จนภายหลังไปหาเรื่องตัวเอก กลายเป็นหนึ่งในบอสตัวเล็กช่วงต้นเรื่อง และเป็นชนวนให้ตัวเอกทำลายจวนอ๋องซีหนานในภายหลัง
“บัดซบ!”
หลี่จิ่งเหยียนคร่ำครวญอยู่ในใจ
จะให้ข้าข้ามภพก็ให้มาเร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือ!
ไฉนต้องให้มาเอาตอนนี้ด้วย!
แล้วเหตุใดไม่ให้ข้าข้ามภพไปเป็นตัวเอกเสียเลย อย่างน้อยเป็นคนใดคนหนึ่งในคณะตัวเอกก็ยังดี!
แต่…
สายตาของหลี่จิ่งเหยียนกลับไปจับจ้องหญิงสาวใต้ร่างอีกครั้ง
แม้เสื้อผ้าของนางจะยุ่งเหยิง แต่ก็ยังอยู่ครบ ที่สำคัญที่สุดคือเส้นแบ่งสุดท้ายยังไม่ถูกล่วงเกิน
โชคดีเหลือเกิน!
เรื่องร้ายแรงที่ไม่อาจแก้ไขยังไม่เกิดขึ้น!
เขารีบคลานลงจากร่างของอวี่เหวินซู มือเท้าพัลวัน ท่าทางรวดเร็วเสียจนนางยังชะงักไปครู่หนึ่ง
“เจ้า…”
แววตาพร่าเลือนของอวี่เหวินซูมีประกายงุนงงวูบผ่าน
นางคิดว่าเมื่อเจ้าคนลามกได้ยินนางเอ่ยนามพี่ใหญ่ มันคงยิ่งฮึกเหิมและใช้วิธีหยาบคายกว่าเดิมมาทำลายความตั้งใจของนาง
ถึงอย่างไรเจ้าคนลามกนี่ก็สั่งให้คนมาลักพาตัวนาง เพียงเพราะพี่ใหญ่เคยเยาะเย้ยมันอยู่ไม่กี่คำ
แต่เขา…กลับหยุดแล้วหรือ?
หรือคิดจะเปลี่ยนวิธีมาทรมานนาง?
แต่ในเวลานี้ความสนใจของหลี่จิ่งเหยียนไม่ได้อยู่ที่นางเลย
เบื้องหน้าเขามีหน้าต่างโปร่งแสงลอยอยู่ มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น
สิ่งนี้…เขาคุ้นเคยยิ่งกว่าสิ่งใด!
นี่ไม่ใช่หน้าต่างระบบเกมของ “พิภพชางหลาน” หรอกหรือ?!
มีทั้งหน้าต่างตัวละคร หน้าต่างวิชา หน้าต่างอุปกรณ์ และหน้าต่างสัมภาระ ครบถ้วนทุกอย่าง
เขาเพียงขยับความคิด หน้าต่างตัวละครก็เปิดออก
【ชื่อ: หลี่จิ่งเหยียน】
【ระดับ: ขั้นหนึ่ง (0/100)】
ห่วยแตกสมคำร่ำลือ
แต่เมื่อเห็นแถบค่าประสบการณ์หลังระดับ หัวใจของเขากลับเต้นรัว!
นี่แทบจะเป็นประกายความหวังเดียวท่ามกลางทางตัน!
รากฐานของร่างนี้พังไปนานแล้ว เส้นลมปราณอุดตัน ไม่อาจฝึกพลังภายในเหมือนคนในโลกนี้ได้เลย
แต่เมื่อมีระบบนี้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป!
เขาสามารถเพิ่มระดับด้วยค่าประสบการณ์เหมือนเล่นเกมได้!
ในเกมมีวิธีได้รับค่าประสบการณ์หลัก ๆ อยู่สองทาง คือทำภารกิจและปราบสัตว์อสูร
เพียงแต่ไม่รู้ว่าหลังข้ามภพมา กฎนี้จะเปลี่ยนไปหรือไม่
ตามปกติแล้ว ทางด้านขวาของเขาควรมีหน้าต่างแสดงความคืบหน้าภารกิจอยู่อีกบาน แต่ตอนนี้ไม่ใช่หน้าจอขณะเล่นเกม เป็นเพียงหน้าต่างระบบเท่านั้น จึงมองไม่เห็นภารกิจเลย
ส่วนการปราบสัตว์อสูร…คงต้องลองดูเมื่อถึงเวลา