กู่เหลียงหมิ่นลังเลครู่หนึ่ง: "ท่านแม่ทัพน้อย…"
"ก่อนหน้านี้พวกพี่น้องเราโดนไอ้พวกผีญี่ปุ่นเล่นงานมาหนัก ขวัญกำลังใจเลย…"
"โดนเล่นงานก็ไปเอาคืนมาให้ข้าสิ!" หานนั่วขัดจังหวะเสียงกร้าว
"อาวุธยุทโธปกรณ์เยอรมันที่ส่งถึงมือนาย ไม่ใช่ให้เอาไปตั้งโชว์นะ!"
"ไปบอกพวกพี่น้องซะ วันนี้ไม่เหมือนเมื่อวาน ไอ้พวกผีญี่ปุ่นไม่ได้มีสามหัวหกแขน ถ้าสู้ไม่ได้ก็วางปืนทิ้งให้หมด ยังมีคนที่สู้ได้อีก"
กู่เหลียงหมิ่นกัดฟันกรอด: "ขอรับ!"
หานนั่วกวาดสายตากลับไปที่เมืองจี่หนาน
"หลี่หานจาง"
"ถึงขอรับ!"
"กองพล 74 ของนาย ตั้งมั่นอยู่ที่เมืองจี่หนาน"
หานนั่วลากวงรอบเมืองจี่หนานบนแผนที่
"หน้าที่ของกองพล 74 คือตรึงเมืองจี่หนานไว้ ข้าตรวจดูแล้ว กำแพงเมืองนี้แม้จะสร้างตั้งแต่สมัยหมิง แต่เป็นดินถมอัดปูด้วยอิฐหนา"
"จุดที่หนาที่สุดหนาถึงสองจ้าง ปืนภูเขาลำกล้อง 75 มม. ของพวกผีญี่ปุ่น ยิงไม่ทะลุในเวลาอันสั้นเป็นแน่"
"นายปิดประตูเมืองทั้งสี่ด้านให้สนิท เหลือไว้แค่ประตูตะวันออกเป็นทางผ่านเข้า-ออกของกำลังพลเรา"
"กองพล 74 แยกออกมาหนึ่งกรม ไปตั้งที่เขาเม่าหลิ่งซานทางตะวันออกของเมือง เขาเม่าหลิ่งซานอยู่ย่านชานเมืองด้านตะวันออกของจี่หนาน คอยสกัดปากทางสุดท้ายก่อนเข้าตัวเมืองตามถนนจี้-ชิง"
"ถ้าแนวรับตั้งมั่นของท่านผู้การจ่านถูกตีแตก เขาเม่าหลิ่งซานก็คือประตูด่านที่สอง"
"นายตอกตรึงกรมนี้ไว้ที่นั่น ห้ามผู้ใดถอย ถ้าไม่มีคำสั่งข้า!"
"ใครกล้าหนี ข้าจะเป็นคนแรกที่ยิงเป้านาย!"