ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ซุนทงเสวียน หลี่หานจาง กู่เหลียงหมิ่น หลี่ซู่ชุน สวี่ฟ่าง เหลยไท่ผิง อู๋หัวเหวิน เจ็ดผู้บัญชาการกองพล
รวมถึงจ้าวเทียนฟ่าง ผู้บัญชาการกรมรถถัง โจวเซิ่ง ผู้บัญชาการกรมทหารปืนใหญ่หนัก และหลิวติ้ง ผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์
แกนนำทหารระดับหัวกะทิของกองทัพพยัคฆ์เกือบทั้งหมดมาประชุมพร้อมเพรียง
เมื่อเห็นว่าครบแล้ว หานนั่วกวาดสายตามองทุกคน แล้วพูดตรงประเด็น: "กองพลที่ 20, 31, 32 และ 33 ของญี่ปุ่นบนฝั่งเหนือต่างยกพลข้ามแม่น้ำมาทางใต้แล้ว
อีกไม่กี่วันก็จะสมทบกับกองพลที่ 108 และ 109 ของศัตรูที่อำเภอเหวย ผมคาดว่าพวกมันมุ่งหน้ามาที่จี่หนานแน่นอน"
พอพูดจบ บรรดาแม่ทัพพากันตื่นเต้นขึ้นมาทันที
กู่เหลียงหมิ่นอาสาเป็นคนแรก: "ท่านแม่ทัพน้อย ไหน ๆ พวกผีญี่ปุ่นก็จะยกพลใหญ่ลงใต้ เราไม่สวนออกไปโจมตีอำเภอเหวยเลยหรือขอรับ!"
"ใช่ ผมก็เห็นด้วย ดีที่สุดคือรอให้พวกผีน้อยข้ามแม่น้ำไปครึ่งทาง แล้วบุกโจมตีท่าเรือข้ามฟากผู่ไถซะ ให้มันโดนจู่โจมตอนข้ามน้ำครึ่ง ๆ กลาง ๆ!"
หลี่หานจางรีบพูดเสริมตามทันที
ซุนทงเสวียน หลี่ซู่ชุน สวี่ฟ่าง และคนอื่น ๆ มองหน้ากันไปมา ไม่รีบแสดงความเห็น แต่กลับพากันจ้องไปที่หานนั่วเป็นสายเดียวกัน
พวกเขารู้ดีว่า ท่านแม่ทัพน้อยของพวกตนมีความคิดเห็นเป็นของตัวเองสูง ว่าจะสู้ยังไง อยากสู้แบบไหน คงตัดสินใจไว้แล้วก่อนที่พวกเขาจะมาถึง
ไม่ผิดคาด หานนั่วยกมือส่งสัญญาณให้พวกเขาอย่าเพิ่งร้อนรน จากนั้นจึงพูดว่า "ผู้บัญชาการกองพลกู่และผู้บัญชาการกองพลหลี่กล้าหาญน่ายกย่อง