หานนั่วยกมือส่งสัญญาณให้คนขับจอดรถ รถมอเตอร์ไซค์ข้างพ่วงที่แล่นเคียงข้างมาก็หยุดตาม
นายร้อยพิเศษทหารราบบนรถรีบกระโดดลงจากพ่วงข้าง วิ่งอ้อมมอเตอร์ไซค์เข้ามา ยื่นโทรเลขสองมือให้หานนั่ว
หานนั่วรับสารมามองอย่างรวดเร็ว แล้วสั่งทันที “ตอบโทรเลขกลับไปที่กองบัญชาการ ว่ากองพลของเรากำลังเตรียมการอย่างเต็มที่สำหรับการโต้กลับเจียวตง รอจังหวะที่เหมาะสม”
“รับทราบ!” นายร้อยพิเศษทหารราบรีบทำความเคารพ
รถจี๊ปแล่นต่อไป หลิวติ้งที่นั่งเบาะข้างคนขับพูดขึ้น “ท่านแม่ทัพน้อย พวกเราส่งเจตนารมณ์การรบขึ้นไปที่กองบัญชาการเขตทัพ จะรั่วไหลข่าว เตือนงูให้หนีไปก่อนไหม?”
หานนั่วเข้าใจว่าที่หลิวติ้งพูดแบบนี้หมายถึงเป็นกังวลว่า ในระดับสูงของกองทัพชาติ มีสายลับญี่ปุ่นแฝงตัวอยู่
จุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน พูดอย่างไม่ใส่ใจ “เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล การที่พวกเราจะโต้กลับเจียวตง ต้องเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายกองทัพหลายแสนนาย มันไม่อาจปิดบังหูตาญี่ปุ่นได้อยู่แล้ว
ดังนั้น ไม่ต้องกลัวว่ารั่วไหล”
หลิวติ้งพยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก
ส่วนฉู่เชี่ยนเหวินที่นั่งเบาะหลังเคียงข้างหานนั่ว กลับก้มหน้าจดบันทึกอะไรบางอย่างอย่างตั้งใจ
ครั้งนี้ที่ติดตามหานนั่วลงใต้ไปรบ แม้เธอจะไม่ได้โอกาสไปแนวหน้า
แต่ก็ได้เห็นหานนั่วสั่งการพล เสนาธิการ และควบคุมการรบตลอดทาง
ดังนั้น ตลอดทางจึงถ่ายรูปหานนั่วและเหล่าทหารในกองบัญชาการกองทัพพยัคฆ์ไปมากมาย
ตอนนี้กำลังสรุปบันทึกอยู่
หานนั่วอารมณ์ดีหันมองเธอ “เขียนอะไรอยู่? เขียนร่างข่าวอีกแล้วเหรอ?”