แนวหน้าฝั่งใต้แม่น้ำฮวงโหทางเหนือของเมือง หลังจากหานฟู่ฉวี่นำกองพลน้อยรักษาการณ์ถอยกลับมายังฝั่งใต้ได้สำเร็จ ทหารญี่ปุ่นและทหารไส้ศึกจำนวนมากก็ใช้สะพานลอยน้ำที่ยังไม่ทันระเบิดข้ามแม่น้ำใส่ตามมา
กองพลพยัคฆ์ที่ 2 และกองพลพยัคฆ์ที่ 3 ซึ่งป้องกันฝั่งใต้อยู่เดิม หลังจากใช้กำลังส่วนหนึ่งทำการต้านทานเชิงสัญลักษณ์
ก็แสร้งว่าไม่สามารถต้านทานได้ แล้วเริ่มถอยหนีไปทางเมืองจี่หนานพร้อมกับทหารฝั่งเหนือที่พ่ายถอยมา
เมื่อทหารไส้ศึกและทหารญี่ปุ่นจำนวนมากหลั่งไหลข้ามแม่น้ำฮวงโหอย่างต่อเนื่อง
รายงานชัยชนะก็ถูกส่งมายังที่บัญชาการแนวหน้าของจีกู่ เหลียนเจี้ยเป็นลำดับ
“รายงานผู้บังคับกองพล หน่วยไล่ตามข้ามแม่น้ำมาได้อย่างราบรื่น ยึดยุทโธปกรณ์ของข้าศึกฝั่งเหนือจำนวนมาก รวมถึงปืนใหญ่ขนาด 105 มม. หลายสิบกระบอก!”
“รายงานท่านนายพล หน่วยข้ามแม่น้ำยึดที่มั่นฝั่งใต้ของข้าศึกได้แล้ว ทหารป้องกันฝั่งใต้กำลังหนีไปทางเมืองจี่หนาน หน่วยแนวหน้าทั้งหมดกำลังไล่ตามเต็มกำลัง!”
เมื่อได้ยินรายงานชัยชนะต่อเนื่องเช่นนี้ ใจที่ลอยขึ้นมาคอหอยของทีปู้เจียกุ้ยก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่ที่
อดไม่ได้ที่จะประจบจีกู่ เหลียนเจี้ยที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ท่านผู้บังคับกองพล สมกับการมองการณ์ไกลของท่าน กองทัพเราจึงรุดหน้าได้รวดเร็วปานนี้!”
จีกู่ เหลียนเจี้ยพอใจในคำชม แต่ภายนอกยังคงไม่แสดงออก “การไขว่คว้าจังหวะรบและการปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ได้ทันท่วงที เป็นหน้าที่ของผู้บังคับบัญชา”
ทีปู้เจียกุ้ยกล่าว “ท่านผู้บังคับกองพลพูดถูก ตอนนี้เราสามารถรายงานชัยชนะไปยังกองบัญชาการกองพลและกองบัญชาการใหญ่ของกองทัพภาคได้หรือยัง?”
จีกู่ เหลียนเจี้ยโบกมือ “ไม่ต้องรีบ รอให้ตีจี่หนานได้ก่อน แล้วค่อยรายงานก็ไม่สาย!”
“อย่างนั้นควรจะแจ้งสถานการณ์การรบให้พวกเขาทราบก่อนไหม?” ทีปู้เจียกุ้ยถามอีกครั้ง
จีกู่ เหลียนเจี้ยคิดสักครู่ ในเมื่อตอนนี้สถานการณ์รบคืบหน้าไปด้วยดี ก็พยักหน้าอนุญาต
จากนั้นมองไปทางใต้แล้วกล่าวว่า “ย้ายที่บัญชาการไปยังคันดินฝั่งเหนือเพื่อดูการรบ จะได้บัญชาการใกล้ชิดมากขึ้น!”