กองบัญชาการกองพลที่ 10
จีกู่ เหลียนเจี้ย ตกใจสะดุ้งกับเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวที่ดังมาจากข้างนอก เขาหันขวับมองตามเสียงทันที พลางตวาดถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"
ทีปู้เจียกุ้ยรีบวิ่งออกไปดู และกลับมาไม่นานพร้อมรายงาน "ผู้บัญชาการกองพล เหมือนเป็นเสียงระเบิดจากทางตำบลต้าเฉียวขอรับ"
"ทางตำบลต้าเฉียว?" จีกู่ เหลียนเจี้ย ตื่นตระหนก "เร็วเข้า ติดต่อไปยังกลุ่มปืนใหญ่ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น"
"ฮะอิ!" ทีปู้เจียกุ้ยก้มหัวผงกอย่างแรง แล้วรีบวิ่งไปต่อโทรศัพท์
แต่ต่อให้เขาหมุนเครื่องโทรศัพท์อยู่นาน ก็ยังติดต่อไม่ได้
เขาจึงเงยหน้าด้วยสีหน้าขมขื่น มองจีกู่ เหลียนเจี้ย "ผู้บัญชาการกองพล ติดต่อกลุ่มปืนใหญ่ไม่ได้ขอรับ"
"บากา!" ลางสังหรณ์ไม่ดีในใจของจีกู่ เหลียนเจี้ย ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
เขาจึงตวาดด้วยเสียงเกือบคำรามทันที "ส่งคนไปตรวจสอบที่ตำบลต้าเฉียวเดี๋ยวนี้"
"ฮะอิ!" ทีปู้เจียกุ้ยรีบวางโทรศัพท์และวิ่งไปถ่ายทอดคำสั่ง
……
ฐานตั้งต้นของกองพลน้อยหลายกู่
เซะยะแต่เดิมกำลังยิ้มเยาะดูสนามรบกลายเป็นทะเลเพลิงอยู่เบื้องหน้า แต่จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นด้านหลังแนวป้องกันของฝ่ายตรงข้าม ปล่อยจุดดำนับไม่ถ้วนออกมา
แล้วจุดดำพวกนั้นก็พุ่งผ่านอากาศดุจดาวตก มุ่งตรงไปยังตำบลต้าเฉียว
ไม่นานนัก ก็มีเปลวแสงสว่างวาบสะท้อนฟ้าขนาดใหญ่พุ่งขึ้น จากนั้นเสียงระเบิดสนั่นสะเทือนหูก็ดังขึ้นเป็นชุด
"บากา! นั่นคือตำแหน่งกลุ่มปืนใหญ่ของกองพล!" เซะยะตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมองสำรวจไปทางตำบลต้าเฉียว
เมื่อควันดำหนาทะมึนพวยพุ่งขึ้น เขาพบว่าพลังสนับสนุนการยิงของกลุ่มปืนใหญ่ฝ่ายตนก็พลันเงียบหายไป