สำนักงานเทศบาลนครพิเศษชิงเต่า ซึ่งเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการกองเรือที่สามของกองทัพเรือด้วย
ภายในห้องทำงานซึ่งใช้เป็นห้องประชุมวางแผนการรบ เฉิ่นหงเลี่ยกำลังจัดการงานประจำอยู่ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังมาจากท่าเรือ
จากนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยทางอากาศก็ดังขึ้นอย่างเร่งด่วนทั่วเขตเมือง
เฉิ่นหงเลี่ยตกใจอย่างมาก รีบถามนายทหารคนสนิทที่คอยรับใช้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
นายทหารคนสนิทยังไม่ทันได้ออกไปดู โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของเขาก็ดังขึ้นอย่างเร่งด่วน
เฉิ่นหงเลี่ยรีบยกหูโทรศัพท์ขึ้นเป็นคนแรก: "ฮัลโหล ฉันเฉิ่นหงเลี่ย"
"ผู้บัญชาการเฉิ่น ไม่ดีแล้ว เรือรบญี่ปุ่นจำนวนมากกำลังใกล้เข้ามา เครื่องบินประจำเรือบรรทุกเครื่องบินของพวกมันบินข้ามท่าเรือไปแล้ว และกำลังโจมตีทางอากาศใส่แนวป้องกันชายฝั่งของเรา"
"เราจะทำยังไงดี? จะทำยังไงดี?"
"อะไรนะ?" เฉิ่นหงเลี่ยตกใจอย่างมาก แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ร้องสั่งทันที: "สั่งเรือรบทุกลำยิงใส่เรือรบญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้ ให้ขัดขืนอย่างเด็ดขาด!"
"รับทราบ!"
หลังจากวางสายโทรศัพท์ เฉิ่นหงเลี่ยก็สั่งนายทหารคนสนิทอีกว่า: "ส่งคำสั่งฉัน กองทหารทั้งหมดเตรียมพร้อมรับศึกทันที"
"อีกอย่าง รีบรายงานข่าวการโจมตีของกองทัพเรือญี่ปุ่นครั้งนี้ไปยังรัฐบาลแห่งชาติ กองบัญชาการเขตสงครามที่ห้า และกองบัญชาการกองทัพกลุ่มที่สาม"
"รับทราบ!" นายทหารคนสนิทรีบรับคำสั่งแล้วจากไป
จนถึงตอนนี้ เฉิ่นหงเลี่ย รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองทัพกลุ่มที่สาม และผู้บัญชาการกองเรือที่สามของกองทัพเรือ ยังคงตั้งใจจะต่อต้านอยู่
...
แนวหน้าผู่ไถ กองบัญชาการชั่วคราวของกองพลพยัคฆ์ที่ 5
"ท่านผู้การ จดหมายด่วนจากชิงเต่า เรือรบและเครื่องบินญี่ปุ่นจำนวนมากโจมตีแนวป้องกันทางทะเลชิงเต่าโดยไม่ทันตั้งตัว รองผู้บัญชาการเฉิ่นหงเลี่ยกำลังนำกำลังทั้งหมดของกองเรือที่สามของกองทัพเรือ รวมถึงทหารนาวิกโยธิน ทำการต่อต้านอย่างสุดกำลัง"
เจ้าหน้าที่ฝ่ายความลับรีบถอดหูฟังออก แล้วทำความเคารพรายงานต่อหานนั่วซึ่งนั่งบัญชาการการรบอยู่