ที่เป่ยผิง กองบัญชาการกองทัพภาคเหนือของจีน
เทราอุจิ ฮิซาอิจิ กำลังรอคอยข่าวจากแนวหน้าอย่างกระวนกระวายใจ ถึงขนาดกินไม่ได้นอนไม่หลับ นั่งไม่ติดที่
ทันใดนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบดังเข้ามา
เจ้าหนุ่มแก่เงยหน้ามองตามเสียง ก็เห็นรองเสนาธิการของตนเอง คาวาเบะ โชโซ กำลังเดินเร็วจากด้านนอกเข้ามา ใบหน้าเผยความโศกเศร้าที่ไม่อาจปิดบังได้
เมื่อเห็นภาพนี้ เทราอุจิ ฮิซาอิจิ ก็รู้สึกใจตกวูบลงอย่างแรง
ส่วนเสนาธิการ โอกาเบะ นาโอะซาบุโระ ที่อยู่ที่นั่นด้วย ก็รีบลุกขึ้นเดินเข้าไปหาโดยตรง: “คุณรองเสนาธิการ มีสถานการณ์ใหม่จากแนวหน้าหรือไม่?”
คาวาเบะ โชโซ เดินมาถึงเบื้องหน้าทั้งสอง หยุดและยืนตรง: “รายงานผู้บัญชาการและเสนาธิการ กองพลที่ 10 และกองพลที่ 101 ถูกทำลายสิ้นทั้งกองทัพ”
“อะไรนะ?” เทราอุจิ ฮิซาอิจิ และ โอกาเบะ นาโอะซาบุโระ ต่างตกใจอย่างมาก
โดยเฉพาะเทราอุจิ ฮิซาอิจิ แม้จะเตรียมใจรับข่าวร้ายไว้บ้างแล้ว
แต่ไม่คิดว่า ข่าวที่รอคอยจะกลายเป็นผลลัพธ์ที่กองทัพสายตะวันตกถูกทำลายสิ้นทั้งกองทัพ
สิ่งนี้ทำให้เขายากที่จะยอมรับได้เล็กน้อย: “แล้วจีกู่ เหลียนเจี้ย กับ อิโต มาซากิ ล่ะ? ทำไมพวกเขาถึงไม่ฝ่าวงล้อมออกมา?”
คาวาเบะ โชโซ สีหน้าหม่นหมองกล่าว: “รายงานผู้บัญชาการ ผู้บัญชาการกองพล อิโต มาซากิ ในการรบที่โจวเฉิง ถูกกองทัพพยัคฆ์บุกทะลวงแนวป้องกัน แล้วนำกำลังที่เหลือบุกตะลุยอย่างถึงตาย แตกสลายไปในที่รบทันที!
ส่วนผู้บัญชาการกองพล จีกู่ เหลียนเจี้ย นำกำลังพลไปทางตะวันออกเพื่อสมทบกับกำลังหลักที่โจมตีไถเอ๋อจวง ระหว่างทาง ถูกกองกำลังของทังเอินป๋อแห่งพวกจีนสกปรกสกัดกั้นอย่างหนัก
กองกำลังหลักของกองทัพพยัคฆ์ของหานนั่วก็ติดตามมาถึงด้วย จำใจกองทัพหลวงต้องถอนทัพกลับไปยังอำเภอเถิงเซี่ยนพร้อมกับหน่วยต่างๆ ภายใต้การนำของผู้บัญชาการกองพล จากนั้นก็ถูกข้าศึกล้อมไว้ในเมืองอำเภอเถิงเซี่ยน