เพื่อรวบรวมใจคนให้ดียิ่งขึ้น หานนั่วจึงกล่าวแก่ลูกน้องผู้ภักดีของหานฟู่ฉวี่ที่อยู่ใต้เวทีอีกว่า "พวกเจ้าก็ได้เช่นกัน ตราบเป็นคนของกองทัพกลุ่มที่ 3 ของข้า ล้วนได้ทุกคน!"
"ท่านผู้การจงเจริญ!"
"ท่านผู้การจงเจริญ!" ลูกน้องของหานฟู่ฉวี่หลายนายที่เดิมจับจ้องด้วยความอิจฉา พลันมีสีหน้าฮึกเหิม ถึงกับโห่ร้องคำขวัญขึ้นมาโดยตรง
ภายใต้การนำของพวกเขา เหล่านายทหารและพลทหารสามหมื่นกว่านายที่อยู่ในที่นั้น ก็พากันโห่ร้องตามไปด้วย
ถือโอกาสที่ทุกคนกำลังส่งเสียงเชียร์พร้อมกัน หานฟู่ฉวี่แอบกระตุกแขนซ้ายของหานนั่วเบา ๆ แล้วลดเสียงลงถามว่า "เจ้าสัญญาเช่นนี้ มีเงินมากพอจะจ่ายหรือ?"
หานนั่วยิ้มมองเขา "ไม่ต้องให้ท่านผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็นห่วง ข้าน่ะ ไม่มีอย่างอื่น มีก็แต่เงินมาก"
หานฟู่ฉวี่เบิกตากว้าง ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ไอ้เด็กเหลือขอนี่ เอาเงินมาจากไหนมากมาย คงไม่ใช่ไปยืมพวกต่างชาติมานะ?
แต่ถึงจะยืม เขาก็ไอ้เจ้านาย... มีดินแดนและผลประโยชน์มากมายค้ำประกัน เขาเอาอะไรไปค้ำ?
หานนั่วกลับไม่สนใจว่าเขาคิดอะไร ประกาศเริ่มเปลี่ยนเครื่องแบบอย่างเป็นทางการ
กองกำลังที่หานฟู่ฉวี่นำกลับมามีสามหมื่นห้าพันกว่านาย หานนั่วสั่งคนคัดเอาพวกอ่อนแอโรคมากห้าพันกว่านายออก คงเหลือสามหมื่นนายทหารฝีมือดีไว้เปลี่ยนเครื่องแบบ
จากนั้นจึงดัดแปลงสามหมื่นคนนี้ให้เป็นสองกองพลน้อย กองพลทหารรักษาการณ์หนึ่ง กรมทหารปืนใหญ่ลำกล้องโค้ง 105 มิลลิเมตรหนึ่ง กรมต่อสู้อากาศยานหนึ่ง
หน่วยทหารรักษาการณ์เดิมของหานฟู่ฉวี่มีสามพันกว่านาย ล้วนติดอาวุธปืนกลเมาเซอร์ ปืนกลมือ และอาวุธยิงอัตโนมัติอื่น ๆ กันทั้งนั้น
หานนั่วเพียงแต่เปลี่ยนอาวุธเยอรมันให้พวกเขามากขึ้น เสริมจุดอ่อนด้านอำนาจยิงต่อต้านรถถังและปืนใหญ่อย่างตรงจุด
ส่วนอื่น ๆ โดยพื้นฐานคงไว้ไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งก็ถือว่าไว้หน้าบิดาบังเกิดเกล้าจอมปลอมอย่างหานฟู่ฉวี่ไปด้วย
ส่วนเหตุผลที่ไม่ได้ตั้งชื่อกองพลใหม่สองกองพลนี้ว่าพยัคฆ์กองพลที่ 6 และที่ 7 นั่นก็เพราะพวกเขายังไม่คู่ควร