ปืนใหญ่ของพวกผีทางด้านหลังค่อย ๆ ยิงไกลเข้าไปถึงแนวหลังของที่มั่นฝ่ายตั้งรับ พยายามตัดขาดการติดต่อระหว่างแนวหน้ากับแนวหลัง
ฝูงบินทิ้งระเบิดถูกโจมตีอย่างหนัก ทำให้แผนบุกเดิมของจีกู่ เหลียนเจี้ย พังทลายสิ้นเชิง เขาจึงต้องปรับเปลี่ยนเพื่อรับมือสถานการณ์ในสนามรบขณะนั้น
ขณะที่ทหารราบและรถถังของพวกผีน้อยรุกประชิดที่มั่น เสียงปืนใหญ่กัมปนาทจึงค่อย ๆ สงบลง ที่มั่นทั้งหมดถูกระเบิดเสียหายยับเยิน
และในตอนนั้น หมอกหนาก็จางหายไปเป็นส่วนมาก
ทหารในที่มั่นได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มมาจากนอกสนามเพลาะ
ทุกคนเงยหน้ามอง รถถังรุ่น 97 จำนวน 8 คันกระจายกำลังอยู่หน้ามาก ด้านหลังคือทหารผีนับพันติดดาบปลายปืน
ภายใต้การกำบังของรถถัง ทหารผีพวกนี้เริ่มยิงทันที กระสุนกระทบกระสอบทรายข้างสนามเพลาะดังปะทุ ดินกระเด็นเป็นสาย
ที่มั่นเขาย่าวซาน กองบัญชาการสนาม
"บัดซบ ไอ้ผีสารเลวครั้งนี้เล่นเอาหนักจริง ๆ"
ซุนทงเสวียนสะบัดฝุ่นออกจากตัว ชูกล้องส่องทางไกล มองเห็นรถถังที่กำลังบดขยี้เข้ามาแต่ไกล พร้อมกับทหารราบผีที่ตามติดมา โดยไม่หันกลับมามอง
"ส่งคำสั่ง เตรียมปืนต่อต้านรถถัง!"
"เตรียมปืนครก เล็งเป้าไปที่ทหารราบหลังรถถัง!"
ทันทีที่คำสั่งของซุนทงเสวียนกระจายไปตามสนามเพลาะอย่างรวดเร็ว ทหารตั้งรับนับพันในแต่ละที่มั่นก็พากันออกจากหลุมหลบภัย สะบัดฝุ่นจากตัว ตั้งปืนยาว เล็งไปข้างหน้า
การเผชิญหน้ากับการระเบิดอย่างรุนแรงของพวกผี จะไม่ให้มีผู้เสียเลยย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสลดใจ ทำได้เพียงกำจัดศัตรูตรงหน้า จึงจะเป็นการปลอบขวัญเพื่อนร่วมรบที่เสียสละไปได้ดีที่สุด!
ความหวาดกลัวพวกผีในใจของเหล่านักรบจางหายไปทีละน้อย เหลืออยู่เพียงความคิดเดียว