"ท่านแม่ทัพน้อย ผู้บัญชาการกองพลกู่โทรมาว่า กองทัพญี่ปุ่นที่ข้ามแม่น้ำมาแล้วเริ่มเคลื่อนพลลงใต้ครั้งใหญ่ หน่วยทหารม้าของกองทัพหุ่นเชิดวางหน่วยลาดตระเวนเฝ้าระวังไว้ที่หน้าด่านของเราเป็นจำนวนมาก"
หลิวติ้ง รองผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์ รีบเดินเข้ามาหาหานนั่ว แล้วทำความเคารพพร้อมรายงาน
ยังไม่ทันที่หานนั่วจะตอบสนอง เจ้าหน้าที่ฝ่ายความลับคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา ทำความเคารพทั้งสองคน
"รายงานท่านแม่ทัพน้อย หน่วยข่าวกรองส่งข่าวมาว่า กองทัพญี่ปุ่นในภาคเหนือตัดสินใจแยกเป็นสองสายรุกลงใต้ โดยจะยึดสวีโจวก่อน"
"เมื่อจัดการเสร็จแล้ว ค่อยกลับมาจัดการกับกองทัพกลุ่มที่ 3 ของเรา"
พูดจบ เจ้าหน้าที่ฝ่ายความลับก็ยื่นโทรเลขข่าวกรองโดยละเอียดให้เขา
หานนั่วรับโทรเลขมาอ่านอย่างละเอียด
"ไม่น่าแปลกใจที่พวกญี่ปุ่นจู่ ๆ ก็ข้ามแม่น้ำครั้งใหญ่ลงใต้ ที่แท้ก็ไม่ได้หมายตาแค่นี้"
หลิวติ้งที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยด้วยความกังวลเต็มหน้า "ท่านแม่ทัพน้อย พวกเราจะสกัดกั้นกองทัพญี่ปุ่นไหม? ไม่งั้น ถ้าพวกเขายึดสวีโจวได้จริง ๆ นั่นก็เท่ากับล้อมเราทางยุทธศาสตร์"
"จะง่ายขนาดนั้นหรือ? เขตสงครามที่ห้าเตรียมทัพพร้อมรบมานานแล้ว ทุกหน่วยเตรียมตัวพร้อม และมีพลเอกหลี่จงเหรินนั่งบัญชาการอยู่"
"ตราบใดที่เรายังอยู่ที่จี่หนาน พวกญี่ปุ่นจะไม่มีทางทุ่มกำลังเต็มที่ลงใต้ได้เด็ดขาด"
หานนั่วคิดแล้วจึงพูด "สั่งให้แต่ละกองพลจับตาดูความเคลื่อนไหวของกองทัพญี่ปุ่นอย่างใกล้ชิด ห้ามออกโรงโดยพลการเด็ดขาด รอจนกว่าพวกญี่ปุ่นจะลงใต้จริง ๆ และปะทะกับเขตสงครามที่ห้าจนยุ่งเหยิงแล้ว เราค่อยส่งกำลังลงใต้โจมตีสองด้าน จะต้องได้ชัยชนะอย่างงดงามแน่นอน"
"รับทราบ!" หลิวติ้งและเจ้าหน้าที่ฝ่ายความลับคนนั้นรับคำสั่งพร้อมกัน
...
บ่ายวันเดียวกัน สวี่ฟ่างนำกรมรถถังกลับถึงเมืองจี่หนานก่อน