"คำสั่ง จงให้ฮั่นนั่วนำกองทัพกลุ่มที่ 3 ทุกหน่วย ยึดมั่นในจี่หนานต้านทานศัตรูอย่างแข็งแกร่ง โดยมีเงื่อนไขว่าต้องรักษาจี่หนานไว้ให้ได้ก่อน และเท่าที่เป็นไปได้ให้ถ่วงและรบกวนการเคลื่อนพลใต้ของกองทัพญี่ปุ่น"
ชายผู้ชอบเขียนบันทึกพูดเช่นนี้ สายตาจับจ้องไปที่หานฟู่ฉวี่
หานฟู่ฉวี่รีบยืดตัวรับคำ: "ขอประธานวางใจ กองทัพกลุ่มที่ 3 ของผมจะไม่ยอมเสียดินแดนแม้แต่นิ้วเดียว!"
จอมทัพเกาะหันไปมองหลี่จงเริ่นและไป๋ฉงซีและคนอื่นๆ แล้วกล่าวว่า: "กองทัพเขตสมรภูมิที่ 5 ทั้งหลาย จงปฏิบัติตามแผนที่วางไว้ ป้องกันอย่างสุดชีวิต ขัดขวางกองทัพญี่ปุ่นที่เคลื่อนใต้และเหนือ!"
"รับทราบ!" ทุกคนรับคำพร้อมกัน
เนื่องจากต้องเกี่ยวข้องกับการประสานการป้องกันร่วมกันของเขตสมรภูมิที่ 1 และ 5 รวมถึงเขตสมรภูมิที่ 3 การประชุมจึงไม่อาจจบลงเพียงเท่านี้
ระหว่างพักเบรก หานฟู่ฉวี่คว้าโอกาส ขอเข้าเฝ้าผู้คลั่งไคล้บันทึกเพียงลำพัง
ในห้องน้ำชาแห่งหนึ่ง เจ้าของเกาะในอนาคตเรียกหานฟู่ฉวี่ให้นั่งลงดื่มชา: "เซียงฟาง มาสิ นั่งลง เราคุยกันพลางจิบชาพลาง"
"ขอบคุณประธาน" หานฟู่ฉวี่นั่งตัวตรง แต่ไม่ได้แตะชา
เจ้าของเกาะในอนาคตเห็นดังนั้นก็เอ่ยชวน: "ลองชิมดูสิ นี่คือชาบีหลัวชุนที่ฉันเตรียมมา รสชาติใช้ได้ทีเดียว"
"ครับ ครับ" เกรงใจไม่ได้ หานฟู่ฉวี่จึงต้องยกถ้วยชาขึ้นมา
กำลังจะดื่ม ก็สังเกตเห็นว่าเจ้าของเกาะไม่ได้ดื่มชา แต่ดื่มน้ำเปล่าแทน จึงอดคิดในใจไม่ได้ ยกถ้วยชาขึ้นมาก็ไม่รู้จะดื่มหรือวางดี
"บ้าเอ๊ย เขาจะวางยาพิษฉันหรือเปล่า?"